WebiMed.net

Medische Informatie en Gezondheid

Geschiedenis van de Telegeneeskunde

1996

In april 1996 ontwikkelde de Federation of State Medical Boards een modelwet in de Verenigde Staten om de uitoefening van de geneeskunde te regelen over de staatsgrenzen heen en om te reageren op verschillende problemen binnen de telegeneeskunde. De wet eiste dat artsen die geneeskunde beoefenden over de staatsgrenzen heen, zij het via elektronische of via andere middelen, een speciale vergunning moesten halen, afgegeven door een nationale medische raad. De licentie werd beperkt tot het beoefenen van telegeneeskunde in een andere staat en gaf de artsen geen toelating om fysiek geneeskunde te beoefenen in een andere Staat, tenzij een volledige en onbeperkte licentie verkregen werd. Deze licentie werd enkel gevraagd indien een arts zich 'regelmatig' of 'vaak' met telegeneeskunde bezig hield. De medische raad van elke staat moest zelf definiŽren wat 'regelmatig' of 'vaak' betekende. Een licentie was niet nodig indien een arts minder dan ťťnmaal per maand over de staatsgrenzen heen consulteerde, of indien de praktijk minder dan 1% was van de diagnostische of therapeutische praktijk van de arts of indien minder dan tien patiŽnten per jaar op die manier werden gezien. Artsen die zich bezighielden met spoedgevallen over de staatsgrenzen heen werden hiervan vrijgesteld. Ten slotte was de arts onderworpen aan de wetten m.b.t. de medische praktijk van iedere uitvaardigende staat en aan de regelgevende instantie van de medische raad van die staat.

1996

image001_3.png

Tijdens de tweede zitting van het 104de Congres op 30 september 1996 steunde senator Kent Conrad (1948-) van North Dakota de 'Comprehensive Telehealth Act of 1996 (S. 2171)í in een poging om de terugbetaling te bezorgen voor telezorg-diensten en andere doeleinden onder het Medicare-programma en voor het verbeteren van het leveren van gezondheidszorg op het platteland en in achtergestelde gemeenschappen van de Verenigde Staten door gebruik van telecommunicatie-en telezorg technologie. Op 3 maart 1997 diende Senator Conrad zijn voorstel opnieuw in onder de naam 'The Comprehensive Telehealth Act of 1997 (S.385)'. Dit keer werd het voorstel gesteund door Senator Kerrey van Nebraska, Senator Harkin van Iowa, Senator Wellstone van Minnesota, Senator Baucus van Montana, Senator Cochran van Mississippi en Senator Inouye van HawaÔ.

1996

image002_1.png

In 1996 installeerde het Amerikaanse ministerie van Defensie een medisch netwerk in BosniŽ, dat legerartsen met artsen van de regionale militaire medische centra van Washington, Texas, CaliforniŽ, Columbia en HawaÔ verbond in de Verenigde Staten. Primetime III, het telegeneeskundige segment van dit project, gebruikte communicatiesatellieten die militaire artsen toelieten om via real-time spraak en video met elkaar te consulteren. Met behulp van commercieel beschikbare technologie konden de artsen uit de frontlinie RX-beelden, ultrasound beelden, CT-scans en zelfs volledige video-opnames verzenden naar verder gelegen veldziekenhuizen voor een diagnostische ondersteuning. Hetzelfde systeem werd ook als toegang tot geautomatiseerde medische gegevens gebruikt en om de evacuatie van patiŽnten te traceren. Op die manier kregen de artsen in de frontlinie laboratorium- en radiologische resultaten toegestuurd evenals steun bij het voorschrijven, gedigitaliseerde medische logistieke ondersteuning, tele-tandheelkunde, klinische informatie online, e-mail, enz. Voor Primetime III veranderde de communicatie-infrastructuur van ATM naar een geÔntegreerde frame relay ISDN (Integrated Services Digital Network) architectuur. De belangrijkste telegeneeskundige hub was in het Landstuhl Regional Medical Center in Duitsland gevestigd, dat in het internet geÔntegreerd was en via een commerciŽle ISDN gateway verbonden met de wereld. Grote telegeneeskundige knooppunten werden in het ziekenhuis van het Hongaarse Taszar en de MASH-eenheid in het Bosnische Tuzla geÔnstalleerd. De CSH was via dual T-1 aardse circuits met Landstuhl verbonden, en de MASH via twee T-1 satelliet circuits. Binnen dit theater konden de artsen via video telegeneeskunde-sessies starten en konden ze zich daarmee na de normale werkuren in Duitsland ook connecteren met medische centra in de Verenigde Staten of indien specifieke klinische expertise niet onmiddellijk beschikbaar was voor urgente situaties in BosniŽ.

1996

image003_3.png

De demonstratie telegeneeskunde van ACTS Montana hield een in scŤne gezette ramp in op een Exxon-raffinaderij die ver van het ziekenhuis gelegen was. Deze high-fidelity simulatie gebruikte een aangepaste versie van de ACTS ultra-small aperture terminal (USAT) met een draagbare telemedicine instrumentation pack (TIP) ontwikkeld voor het Johnson Space Center. Dit TIP bestond uit een compacte, geÔntegreerde reeks instrumenten: data-acquisitie apparatuur voor neus-keel-oor- en huidbeelden, elektrocardiografie, bloedzuurstofverzadiging niveaus, en hart/long auscultatie. De TIP ter grootte van een aktetas, werd eveneens gebruikt in de missies met de space shuttle. Samen met USAT en ACTS was het TIP in staat om vanop eender welke locatie elementaire medische diensten te leveren. Het liet toe telemedische onderzoeken te doen on-site door het vastleggen, het weergeven en de overdracht van patiŽntgegevens via audio, video en laboratorium-gegevens voor externe consultaties. Het experimentele ACTS model was de voorloper van een nieuwe generatie telegeneeskundige satellietsystemen. Dergelijke systemen zorgden voor nieuwe infrastructuren die aanzienlijk de manier veranderden waarop reacties op rampen bekeken en uitgevoerd werden.

1996

De National Library of Medicine verleende in oktober 1996 haar goedkeuring voor het uitvoeren van de volgende telegeneeskundige projecten in de Verenigde Staten:

  • Het bieden van gezondheidszorg aan slecht bediende bejaarden uit het stadscentrum en aan offshore eilandbewoners in CaliforniŽ.

  • Het ondersteunen van consulten van landelijke huisartsen met specialisten in West Virginia.

  • De zorgverbetering van pasgeborenen met een hoog risico en hun families in Massachusetts. Het testen van de real-time transmissie van vitale gegevens van patiŽnten in ambulances naar het traumacentrum van een ziekenhuis in Maryland.

  • Het verbeteren van de ziektepreventie en het beheer van chronische ziekten bij patiŽnten thuis in New York.

  • Het meten van de doeltreffendheid van video-consultaties voor patiŽnten met bijzondere behoeften, zoals kinderen met een handicap of hartaandoeningen en personen met een  psychische aandoening in Iowa.

image004_1.png

  • Het analyseren van de voordelen van telegeneeskundige diensten op het platteland door het koppelen van gezondheidswerkers in drie kleine gemeenschappen van Missouri.

  • Een stevig gezondheidszorg-netwerk uitbreiden dat een snelle toegang biedt tot de gegevens van patiŽntendossiers in Indiana.

  • Teams uit de gezondheidszorg computersystemen bezorgen om hen in ambulante zorg te begeleiden in Illinois.

  • De efficiŽntie verhogen en de kwaliteit verbeteren van spoedeisende hulp en primaire zorg in Indiana.

  • Telegeneeskundige diensten bezorgen aan nierdialysepatiŽnten en informatiediensten aan zorgverstrekkers in het District of Columbia.

  • Een netwerk voor preventie en gezondheidszorg opzetten in Massachusetts.

  • De impact van telegeneeskundige technologieŽn en toepassingen evalueren op de gezondheidszorg van het platteland in Alaska.

  • Teledermatologie gebruiken om het vermogen van huisartsen te verbeteren in de herkenning en behandeling van huidkanker en andere huidaandoeningen in Oregon.

  • De kwaliteit en de efficiŽntie van de patiŽntenzorg verbeteren door artsen snelle toegang te bieden tot belangrijke klinische informatie in een enkele, eenvoudig te gebruiken werkplek-omgeving in Pennsylvania.

  • Het aanbieden van vitale gezondheidsgegevens aan gezondheidszorg-professionals in landelijke en stedelijke instellingen in het noordwesten

  • PatiŽnten toegang bieden tot hun eigen medische gegevens met behoud van vertrouwelijkheid van die gegevens in CaliforniŽ.

  • Het verzenden en beheren van de hersen- en borstbeelden en bijbehorende medische gegevens in vier medische centra van CaliforniŽ.

  • Het voorkomen van ongewenste geneesmiddel-interacties bij ouderen in Missouri.

1996

In Finland boden veertig gezondheidscentra Telegeneeskunde aan, maar ook elf gezondheidscolleges en drie technische onderzoeksinstituten konden dezelfde diensten eventueel aanbieden. De meeste zagen het levenslicht in 1995 of werden in 1996 actief. De oudste was zelfs sedert 1985 in gebruik. De nadruk lag op radiologie, maar ook pathologie, dermatologie, psychiatrie, klinische chemie en neurofysiologie, huisartsenpraktijk en verplegingswetenschappen waren vertegenwoordigd. Noorwegen had ook veertig telegeneeskundige centra, in Zweden was dat zelfs meer dan het dubbele (n = 90). In de Finse universiteitssteden Helsinki, Oulu, Tampere en Turku werden snelle verbindingen voor data-overdracht (ATM) geplaatst. Met uitzondering van de Oulu-Helsinki waren de academische ziekenhuizen er niet op aangesloten. Toepassingen die snelle data-netwerken gebruikten, werden tussen regionale ziekenhuizen en de universitaire ziekenhuizen in Turku, Kuopio, Oulu en Lappeenranta-Helsinki geÔnstalleerd. ISDN-verbindingen werden gebruikt voor video-conferentie in dermatologie, psychiatrie en pathologie. Sommige ziekenhuizen verzonden hun RX-beelden nog steeds via de gewone telefoonlijn. Berichten uit het buitenland duidden aan dat de hoge initiŽle investeringen in telegeneeskundige apparatuur een belemmering was voor de ontwikkeling van het systeem. Het grootste voordeel van telegeneeskunde was dat de reistijd en de kosten daalden voor de patiŽnt. De zorgkwaliteit verbeterde indien de opinie van deskundigen onmiddellijk beschikbaar was. Dit betekende ook besparingen in de gezondheidszorg vermits opvolgingsbezoeken enkel om deskundig advies te krijgen niet meer nodig waren. Telegeneeskunde verhoogde de concurrentie tussen zorgverleners en had een groot potentieel in de opleiding van personeel in de gezondheidszorg. Op dat ogenblik was weinig bekend over de effecten en doeltreffendheid van telegeneeskundige toepassingen en een evaluatie van methoden en technologie was op dat vlak dringend nodig. Aspecten over de vertrouwelijkheid van telegeneeskunde moesten eveneens geŽvalueerd worden.

1996

De G7 groep van de Europese Gemeenschap startte het programma GETS (Global Emergency Telemedicine Service).

1996

Noorwegen was het eerste land dat een volledige terugbetaling voor telegeneeskunde voorzag. Een specialist kreeg 400 Noorse Kronen voor een onderzoek, een radioloog 150 Noorse Kronen.

1996


Het privť bedrijf Tele-Rx startte diagnostische teleradiologie in Zuid-Spanje, het maandelijks abonnement kostte 175.000 pesetas wat toestellen, behandeling, onderhoud en training inhield. Per consultatie kwam daar 500 tot 1.000 pesetas bovenop voor conventionele RX en 4.000 tot 25.000 pesetas voor gespecialiseerde radiografische analyse via CT of MR. De diagnose werd per fax verzonden, vier privť radiologische centra en vier publiekshospitalen maakten gebruik van deze diensten.

1996

In de Verenigde Staten noteerde men 25 programma's in de mentale gezondheid die verantwoordelijk waren voor 8.640 consultaties per jaar, of 720 per maand. Een vertienvoudiging vergeleken met 1994. Verder waren er minstens vijf programma's die jaarlijks meer dan vijfhonderd telepsychiatrie-consultaties deden.

extad/peakflowmeter.be

Bereken Je BMI

Geef je lengte en gewicht:
cm
kg