WebiMed.net

Medische Informatie en Gezondheid

Saturatiemeting

Pulsoximetrie is een niet-invasieve methode die de monitoring toelaat van oxigenatie van het hemoglobine van een patient.
Een sensor wordt op een dun deel van de anatomie van een patiënt geplaatst, gewoonlijk de vingertop of oorlel, of in het geval van pasgeborenen rond de voet. Een licht dat zowel rode als infrarode golflengtes bevat, wordt door het lichaamsdeel gezonden. De veranderende absorpties van elk van de twee golflengten worden gemeten, waardoor een absorptiebepaling mogelijk is enkel te wijten aan de pulsaties van het arteriële bloed, met uitzondering van veneus bloed, huid, beenderen, spieren, vet en in de meeste gevallen nagellak. Gebaseerd op deze ratio van veranderende absorptie van het rode en infrarode licht veroorzaakt door de verschillen in kleur tussen zuurstof gebonden (helder rood) en  zuurstof ongebonden bloedhemoglobine (donkerrood of blauw in ernstige gevallen), kan een meting gebeuren van de oxigenatie (het percentage hemoglobinemoleculen gebonden aan zuurstofmolecules).

Voor de pulsoximeter uitgevonden werd, moesten de artsen vertrouwen op de huidtint van hun patiënten om het zuurstofpeil in het bloed van hun patiënten te bepalen. Indien de huid een blauwe kleur kreeg, wisten de artsen dat het zuurstofpeil van hun patiënten laag was en hij of zij dus problemen had.

In de moderne tijd daarentegen is het gebruikelijk om bloed van de patiënten af te tappen en de stalen op regelmatige tijdstippen door grote labotoestellen te laten analyseren, en dit meerdere keren per dag of zelfs meerdere keren per uur. Deze in-vitro analysetoestellen zijn ofwel bloedgasanalysers of haemoximeters. Bloedgasanalysers bepalen de partiële druk van zuurstof in het bloed (pO2) door middel van chemische sensoren. Haemoximeters werken volgens de spectrometrische principes en meten de ratio van het oxihemoglobine ten opzichte van het totale hemoglobine in het bloedstaal (SaO2).

Dit onderzoek is heel belangrijk omdat door de afwezigheid van zuurstof binnen de 5 minuten hersenbeschadiging optreedt met hersendood na nog eens 10 tot 15 minuten. Alleen al in de Verenigde Staten wordt aan dit onderzoek jaarlijks 2 miljoen USD uitgegeven. Met de introductie van de pulsoximetrie vervielen deze dure onderzoeken. Voor de introductie van de pulsoximeter schatten studies in anestesietijdschriften het aantal doden als gevolg van niet gedetecteerde hypoxemie op 2.000 tot 10.000 per jaar.

extad/peakflowmeter.be