WebiMed.net

Medische Informatie en Gezondheid

Saturatiemeting

Pulsoximetrie is een niet-invasieve methode die de monitoring toelaat van oxigenatie van de hemoglobine van een patient.
Een sensor wordt op een dun deel van de anatomie van een patiŽnt geplaatst, gewoonlijk de vingertop of oorlel, of in het geval van pasgeborenen rond de voet. Een licht dat zowel rode als infrarode golflengtes bevat, wordt door het lichaamsdeel gezonden. De veranderende absorpties van elk van de twee golflengten worden gemeten, waarmee de absorptiebepaling mogelijk is enkel te wijten aan de pulsaties van het arteriŽle bloed, met uitzondering van veneus bloed, huid, beenderen, spieren, vet en in de meeste gevallen nagellak. Gebaseerd op deze ratio van veranderende absorptie van het rode en infrarode licht veroorzaakt door de verschillen in kleur tussen zuurstof gebonden (helder rood) en  zuurstof ongebonden bloedhemoglobine (donkerrood of blauw in ernstige gevallen), kan een meting gebeuren van de oxigenatie (het percentage hemoglobinemoleculen gebonden aan zuurstofmolecules).

Voor de uitvinding van de pulsoximeter moesten de artsen vertrouwen op de huidtint van hun patiŽnten om het zuurstofpeil in het bloed van hun patiŽnten te bepalen. Indien de huid een blauwe kleur kreeg, wisten de artsen dat het zuurstofpeil van hun patiŽnten laag was en dus problemen had.

In de moderne tijden daarentegen is het gebruikelijk om bloed van de patiŽnten af te tappen en de stalen op regelmatige tijdstippen door grote labotoestellen te laten analyseren, meerdere keren per dag of zelfs meerdere keren per uur. Deze in-vitro analysetoestellen zijn ofwel bloedgasanalysers of haemoximeters. Bloedgasanalysers bepalen door middel van chemische sensoren de partiŽle druk van zuurstof in het bloed (pO2). Haemoximeters werken volgens de spectrometrische principes en meten direct de ratio van het oxihemoglobine tot het totale hemoglobine in het bloedstaal (SaO2).

Dit onderzoek is heel belangrijk omdat door afwezigheid van zuurstof hersenbeschadiging optreedt binnen de 5 minuten met hersendood na nog eens 10 tot 15 minuten. Alleen in de Verenigde Staten wordt jaarlijks 2 miljoen USD uitgegeven aan dit onderzoek. Met de introductie van de pulsoximetrie vervallen deze dure onderzoeken. Voor de introductie van de pulsoximeter schatten studies in anestesietijdschriften het aantal doden als gevolg van niet gedetecteerde hypoxemie op 2.000 tot 10.000 per jaar.