WebiMed.net

Medische Informatie en Gezondheid

1700-1739

1709

Toen hij een bad nam, bemerkte de Nederlander Herman Boerhaave (1668-1738), hoogleraar Geneeskunde aan de Universiteit van Leiden, dat het badwater steeg tijdens het inademen en terug daalde tijdens het uitademen.

1718

De Britse arts James Jurin (1684-1750) registreerde als eerste absolute metingen van luchtvolumes. Hij noteerde een tidaal volume van 650 ml en een maximale expiratie van 3.610 ml.

Hij voerde zijn experiment uit door uit te ademen in een varkensblaas. Door de principes van Archimedes (287-212vC) toe te passen kon hij het luchtvolume meten binnen de blaas.

Jurin bekleedde een centrale plaats in de Britse medische en wetenschappelijke kringen. Zijn sterke verdediging van inentingen tegen pokken, leverde hem heel wat erkenning op, zowel in Engeland als in het buitenland.

Hij was zeven jaar lang secretaris van de Royal Society en nam deel aan de belangrijkste wetenschappelijke debatten uit die tijd.

De briefwisseling van Jurin levert een schat aan informatie over de studie van de achttiende eeuwse geneeskunde en natuurfilosofie. Het is een brede en waardevolle collectie brieven en een uitgebreide lijst van publicaties.

1721

In zijn ‘Thesaurus Anatomicus Primus’ presenteerde de Nederlandse Professor anatomie Frederick Ruysch (1638-1731) de eerste tekeningen van emfyseem.

Ruysch is ook bekend door de ontdekking van kleppen in het lymfevatenstelsel en van de de slagader arteria centralis oculi  in het oog.

Samen met zijn studiegenoot Jan Swammerdam (1637-1680) ontwikkelde hij ook nieuwe conserveringstechnieken door het gebruik van alcohol en het inspuiten van was. Dank zij de gekleurde wasinjecties behielden anatomische delen hun natuurlijke vorm en kleur. Op die manier vervaardigde Ruysch duizenden anatomische preparaten van mensen en dieren. Hij bouwde anatomisch-natuurkundige verzamelingen op en stelde ze tentoon in kasten, die hij cabinet noemde.

1727

De Britse predikant Stephen Hales (1677-1761) bevestigde de bevindingen van de Britse arts James Jurin (1684-1750) over een maximale expiratie van 3610 ml.

Die gemeten 3,6 L werd later de vitale capaciteit (VC) genoemd. De vroegste longvolumes werden uitgedrukt in ATPS-waarden (Ambient Temperature, Pressure and Saturation), wat zo’n 10% minder is dan volumes bij BTPS (Body Temperature, Pressure and Saturation).

Eigenaardig genoeg zaten de resultaten van Hales verborgen in de monografie 'Vegetable Statics', die vooral gericht was op experimenten met groentensap.

Zijn beschrijving van een collectiemethode van gas boven water, was een andere belangrijke bijdrage voor de latere ontplooiïng van de spirometrie. Hij ontwikkelde die echter om de verbrandingsproducten van een kachel te bestuderen en blijkbaar gebruikte hij ze nooit voor respiratoire metingen.

Zijn belangrijkste fysiologische bijdragen waren de eerste bloeddrukmetingen.

Hij verklaarde de natuur van respiratoire gassen, waarbij hij een onderscheid maakte tussen hun vrije (gazeuse) en vaste (chemisch gecombineerde) vorm.

Tevens toonde hij aan dat men het herademen vanuit een gesloten circuit kon uitbreiden, als geschikte gasabsorbeerders werden ingeschakeld.

Voor het verzamelen van gassen vond hij de pneumatische laagte uit en hij berekende de oppervlakte van de binnenzijde van de longen. Hij registreerde de grootte van de alveolen en berekende de tijd die het bloed in de pulmonale capillairen doorbrengt.

Ook de U-buis manometer was een van zijn uitvindingen en hij mat de intra-thoracale druk tijdens een normale en een geforceerde ademhaling.

Bovendien is Hales bekend om zijn nauwkeurige metingen en aandacht voor details, wat vanzelfsprekend zeer belangrijk is bij het bepalen van de correcte absolute metingen van longvolume en longinhoud.