WebiMed.net

Medische Informatie en Gezondheid

Geschiedenis van de Spirometrie en Obstructieve Longziekten

1910

image086_3.jpg
 
De spirometer van de Amerikaanse uitvinder George Wood Ramage (1882-1923), die gepropageerd werd als Lung Tester & Developer. Men moest de lucht in een opening aan de zijkant blazen, waardoor een naald bewoog op een schaal van 1 tot 300. Aan de achterzijde was een knop waarmee men de lucht terug uit het toestel kon laten.

image148_1.png 

De spirometer van Charles E. Ramage uit California was een vroege versie van de turbine spirometer

1910

image152.png 

De spirometer van de Franse bioloog Jules Tissot (1870-1950), op de foto zijn er twee aan elkaar gekoppeld met links een eudiometer waarmee de veranderingen in de samenstelling van de gassen kon gemeten worden.

1910

Artsen leerden vrij snel dat de systematische toediening van adrenaline ernstige bijwerkingen veroorzaakte, zoals versnelde of begrensde hartslag, verhoogde bloeddruk en hyperactiviteit. Het duurde ook meerdere minuten om het geneesmiddel te nemen. De firma’s wilden openingen naar een nieuwe markt en zochten een apparaat om astmapatiënten hun geneesmiddel beter te laten gebruiken.

In 1910 kwam epinefrine op de markt als oplossing om te vernevelen, maar de verstuivers bleven zeer duur en moeilijk te bedienen. Er waren een paar vernevelaars beschikbaar, zoals de:

  • Silbe Atomizer, een kleine vernevelaar met een peervormige spuit die geperst moest worden.

  • Colossol Nebulizer, een glazen vernevelaar met een rubberen knijpbal

  • Volatilizer Inhaler, de verdamper en inhalator van Dr. Coulter werd de kampioen Volatizer genoemd. Hij werd met stoom aangedreven en was gemaakt van koper, messing en nikkel.

1910

image170.jpg image171.jpg

De Amerikaan Sir Hiram Maxim (1840-1916) werd beroemd door de uitvinding van een moordmachine en werd daarna belachelijk gemaakt voor de uitvinding van een levensreddend apparaat. De moordmachine was de Maxim, het eerste machinegeweer dat in één minuut tijd 160 kogels kon afvuren. De andere was een ademhalingsmachine die gebruikt werd door mensen met luchtwegaandoeningen zoals astma, catahrr, hooikoorts en emfyseem. In 1909 patenteerde hij zijn inhalator die geleverd werd met een glazen distilleerkolf, menthol en groenblijvende aftreksel. Het geneesmiddel werd bereid door de firma van de Amerikaanse zakenman John Morgan Richards (1841-1918) die met zijn zonen een bedrijf startte in Londen. Het kreeg de naam Drigo, waarvan enkele druppels in warm water in het inhalatorreservoir werden gebracht.

Maxum schreef ook een boek over astma en hoe men de ziekte in het comfort van eigen huis kon behandelen zonder medicijnen. In dat boek introduceerde hij zijn nieuwste uitvinding, de ‘Pipe of Peace’. Een advertentie in de ‘Tribune Almanac and Political Register’ stelde:

“Verlichting van alle aandoeningen van de neus, keel, bronchiën en longen. Niets is economischer of krachtdadiger dan de Maxum System of Treatment – Direct Inhalation – die de damp rechtstreeks naar de plaats brengt waar het nodig is. Het is in feite een natuurlijke geneeswijze op de aangetaste plaats met een slim apparaat, waardoor alle patiënten een onmiddellijke verlichting krijgen."

De advertentie vermeldde ook dat het boek zeker in handen moest zijn van alle personen met luchtwegaandoeningen. Wie een brief schreef naar het opgegeven adres kreeg gratis één van de tienduizend exemplaren van het boek.

1910

image172.jpg

Een advertentie voor Potter’s ‘Asthma Cure’.

image173.jpg

Bereidingen zoals Potter's Asthma Cure, Himrod's Cure voor Asthma, Asthmador Sigaretten, Dr JD Kellogg's Astma Remedy (voorgeschreven door de beroemde neus-keel-oor specialist Morell Mackenzie (1837-1892)), en Espic, Legras en Escouflaire poeders, waarvan de meeste ofwel enkel stramonium bevatten ofwel gecombineerd met tabak, lobelia, kalium en soms arsenicum, werden in de medische en de populaire pers agressief gepromoot en in de meeste westerse landen over de toonbank verkocht. Hoewel deze remedies heel wat kritiek kregen omdat ze giftig waren, omdat ze de bronchiale irritatie en inflammatie verhoogden of omdat de systemische toediening de voorkeur verdiende, werden ze  door de artsen voorgeschreven voor het verlichten of voorkomen van de slopende astma-aanvallen regelmatig fumigaties, inhalaties en roken.

1910

image174.jpg image175.jpg

Er werd een groot aantal op adrenaline gelijkende producten gemaakt en getest. De Britse chemicus George Barger (1878-1939) en de Britse farmacoloog en fysioloog Sir Henry Hallett Dale (1875-1968) gebruikten de term ‘sympatomimetisch’ om deze klasse van verbindingen te omschrijven omdat zij het effect van adrenaline nabootsten, dat op zijn beurt het stimulatie-effect van het sympathisch zenuwstelsel nabootste.

1910

image093.png

Een verbeterd model van de spirometer die Galante in 1870 ontwikkelde. 

1911

In 1911 waarschuwde de aan de ‘City of London Hospital for Diseases of the Chest’ verbonden Britse arts Joseph Bernard Berkart astmapatiënten voor de gevaren van de beschikbare gecommercialiseerde astmasigaretten en -poeders.

“De rook die men ervan inademt irriteert het bronchiale slijmvlies wat resulteert in een nieuwe inflammatie.”


De befaamde gastro-enteroloog Sir Arthur Hurst (1879-1944), die zelf astma-patiënt was, verklaarde hierover:

"Geen enkele patiënt zou de talrijke poeders mogen gebruiken waarvan de dampen na verbranding moeten ingeademd worden, omdat ze telkens opnieuw elke bronchitis verergeren en zelfs tot bronchitis kunnen leiden bij patiënten die er tot dusver vrij van zijn.”

1911

image177.jpg

Het inhalatorium in Ohio van de Amerikaanse arts Sigmund Von Kapff (1864-1946) was bedoeld voor patiënten met catarrale ziekten. Medicinaal droog gas werd in de leeszaal verspreid zodat de patiënten tijdens het ontspannen en het lezen konden behandeld worden.

1912

image178.jpg

De Britse arts Edwin Alabone (1849-1913) schreef het boek ‘The Cure of Consumption, Asthma, Bronchitis and other diseases of the chest’, waarin hij op pagina 65 een zelf ontwikkelde bakelieten pocket inhalator beschreef. Hij raadde voor de behandeling van longziekten menthol, eucalyptus, resorcinol, amandelolie, chloroform of chloorether aan.

1913

De Britse neus-keel-oor specialist James Adams (1862-1940) legde in zijn op het werk van de Franse arts Guillaume Guelpa (1850-1930) geïnspireerde boek ‘Asthma and Its Radical Treatment’ uit dat de meeste astmagevallen chronisch waren nog voor ze door een arts gezien werden en dat deze gevallen gewoonlijk eerst als een bronchitis werden behandeld. Hij beschreef twee types van astma:

  1. Fat asthma, die minder vaak voorkomt en ontstaan kan door te veel te eten; chronische bronchitis

  2. Lean asthma, die meer voorkomt, gewoonlijk als de ziekte chronisch wordt, een toxemie of bloedvergiftiging zorgt ervoor dat de astmaticus dun wordt, met uitgezette schouders en borst als gevolg van de chronische werking en het emfyseem.

Adam schreef dat het meest voorkomende teken van chronische astma ‘schemerige, vale huid met hyper-pigmentatie rond de ogen, een zeker teken van toxemie. Er bestaat geen twijfel dat deze astmatische cachexie en het eerste teken van verbetering het gevolg van de juiste behandeling een uitklaring van de huid is, het is net of de huid van binnenuit gewassen is.

Als oorzaak van de tekens van chronisch astma noteerde Adam een constant voortschrijdende hyperemie die niet behandeld werd. Wat meestal het geval was omdat de meeste artsen de theorie van toxemie niet respecteerden. Toxemie die constant inwerkt op de huid, het bronchiaal muceus membraan en op alle weefsels, produceert cachexie en bronchitis. De stress van de dyspnoe die de voornaamste oorzaak is van andere thoracale veranderingen is intermittent. Andere tekenen van chronisch astma zijn opgezwollen borst en schouders en pectus carinatum.

1914

image179.jpg

De Amerikaanse arts Frances M. Rackemann (1887-1973), een allergie- en astma-expert aan de Harvard University, studeerde af in 1901, de periode waarin men adrenaline, efedrine en cortisone voor de behandeling van astma begon te gebruiken. In de late negentiende eeuw en in het begin van de twintigste eeuw dacht men dat astma een nerveuze aandoening was en de behandeling was dan ook vooral gericht op het kalmeren van de geest van de patiënt. Astma werd ook als een allergische aandoening aanzien en men oordeelde dat allergiespuiten met het juiste allergeen de patiënt zouden helpen. Rackemann stelde dat astma een ziekte was, maar dat niet elk astma allergisch was.

1915

image170.png

De spirometer aangeboden door de firma Kny-Scheerer.

1915

image096_1.png

Marie Krogh (1874-1943), de echtgenote van de Deense fysioloog August Krogh (1874-1949), voerde de eerste metingen uit voor het bepalen van de diffusiecapaciteit.

1915

image097_1.png image099_1.jpg

De spirometer werd ook gebruikt bij inspanningstesten met de fiets. In de American Journal of Physiology beschreef de Amerikaanse pionier van de luchtvaartgeneeskunde Walter M. Boothby (1880-1953) de spirometer in zijn artikel 'The determination of the circulation rate in man at rest and in work' als een 30 liter spirometer die ook registreerde

1915

image100.png

De spirometer werd meer en meer gebruikt in combinatie met andere toestellen om bijvoorbeeld de respiratoire gasuitwisseling te meten.

1915

image465.png

Spirometer van Boulitte voor en na inflatie. Hij was vervaardigd uit speciaal behandeld linnen en kostte 25,00 USD.

1916

image174.png 

Een aanbod van een spirometer op pagina 152 van de catalogus van Gymnastic Equipment, Narraganasett Machine Company.

"Het wordt algemeen erkend dat de natte spirometer het enige toestel is dat nauwkeurig registreren blijft voor het meten van de longcapaciteit. Er is geen rubberen reservoir dat kan lekken of verharden of na twee of drie jaar kan barsten; een in water ondergedompelde luchtcilinder lekt of verslijt nooit. De luchtcilinder is vervaardigd uit een zinken plaat, en omdat hij op een as geplaatst is is hij van exact dezelfde grootte en capaciteit, en registreert hij nauwkeurig de kubieke inhoud. De cilinder wordt zorgvuldig gebalanceerd door gewichten die op de buizen aan de zijkant lopen. De zijbuizen zijn van gepolijst messing en een ervan is gegradueerd om de hoogte te meten, en dus het volume in de cilinder. De ene kant van de buis is gegradueerd naar kubieke duim, de andere naar kubieke decimeters. De stop links lost de lucht uit de cilinder om te dalen, en de rechtse heeft een klep om het water uit de tank te laten. Behalve de koperen buizen zijn alle onderdelen afgewerkt in het wit. Het toestel heeft een capaciteit van 400 kubieke inch of 6,5 kubieke decimeter (liter). Een handige plateau is vervaardigd om de spirometer steun te geven als er geen andere steun beschikbaar. Gewicht 25 kilo. Verpakt voor verzending."

1916

image176.png

Het universeel respiratie-apparaat van Francis Gano Benedict (1870-1957) was bedoeld om zowel kooldioxide als zuurstof te meten, en de spirometer had een aanhangsel dat automatisch de excursies samenvoegde en dus de ventilatie rate registreerde. Het toestel had geen kleppen, maar een snelle luchtcirculatie werd door de ventilator gehandhaafd. Dit was noodzakelijk vanwege de grote weerstand van de waterdamp-absorbeerders. Als deze weerstand vermeden werd kon het apparaat aanzienlijk vereenvoudigd worden.

1916

image178_4.jpg

De spirometer van van de Franse bioloog Jules Tissot (1870-1950) was een draagbaar toestel voor bedside gebruik.

1916

image135.jpg

In ‘Principles and practices of medicine’, het bekendste werk van de befaamde Canadese Professor Geneeskunde William Osler (1849-1919) staat weinig vermeld over emfyseem. Osler geloofde dat emfyseem veroorzaakt werd door een te hoge druk in de longblaasjes en van een verwijzing naar een spirometer was in deze klassieker geen sprake. 

1917

De in Duitsland geboren Joods-Amerikaanse arts Wolff Freudenthal (1858-1930) was Neus-Keel-Oorspecialist in de German Polyclinic van New York. In zijn artikel ‘Bronchial Asthma’ in de ‘New York Medical Journal' schreef hij over de Griekse arts Aretaeus (80-138) het volgende, waarbij hij ook verwees naar de Romeinse encyclopedist Celsus (25 v.C.–50 n.C.) :

“Volgens Areteus zit de ziekte in de longen, maar hij wist ook dat de extra ademhalingsspieren evenals het middenrif tot actie worden opgeroepen. De oorzaak van de ziekte is een koude of heel vochtige lucht, factoren die ook tegenwoordig voor veel kwalen verantwoordelijk worden geacht - zoals meestal uiteraard zonder enige wetenschappelijke basis. Aretaeus beschrijft twee vormen van astma: eerst eentje waarin er ademhalingsmoeilijkheden zijn, zoals bij hardlopen, klimmen, worstelen en allerlei zware arbeid. Om gemakkelijker te kunnen ademen wordt de neus puntig. De beschrijving van een aanval is zeer nauwkeurig. Ten tweede, een vorm die door hem 'pneumodes’ of ‘dyspnodes’ genoemd wordt. De differentieel diagnose tussen de twee varianten bestaat uit de duur (de laatste is langduriger), de leeftijd van de patiënt, de intervallen, enz. De borstkas is rond, tonvormig, maar verder normaal ... Een derde vorm van astma wordt door Areteus genoemd maar niet als zodanig erkend, ‘orthopnoe’. Het lijkt ons dat hij die vorm enkel en alleen noemt om zichzelf in oppositie te plaatsen met Celsus, die, zoals bekend, drie onderscheidingen had gemaakt, nl., dyspnoe, astma, en orthopnoe.”

1917


De Amerikaanse Professoren Francis W. Peabody (1881-1927) (foto) en  John A. Wentworth (1866-1916) onderzochten het verband tussen vitale capaciteit en ademnood.

1918

image169.png 

Professor Anthony Barker (1866-1973) uit New York, die zich vooral met fitness bezighield en daarover heel wat publiceerde, verkocht via de kranten een hele rits toestellen die daarvoor in aanmerking kwamen. Zo bood hij een spirometer aan met bijhorende handleiding.

image157.jpg

Zijn advertenties lieten er geen twijfel over bestaan:

Sterke, gezonde longen zijn de jouwe als je over een Simplex spirometer beschikt.

Ik bied je de Simplex Spirometer aan samen met een volledige cursus van wetenschappelijke ademhalingsoefeningen voor de uitzonderlijke prijs van $ 5.00. Je kan tussen $10.00 en $ 20.00 betalen voor ademhalingsinstructies en toestellen om je longen te ontwikkelen, maar je kan die niet vergelijken met het Simplex Systeem. De Simplex spirometer registreert een grotere longcapaciteit dan eender welk toestel op de markt. Hij is absoluut accuraat. Indien je longen zwak zijn, maak ze dan sterk en verbeter gelijktijdig uw gezondheid door vandaag nog het Simplex systeem te bestellen. Prijs: $ 5.00 tegen rembours.

Prof. Anthony Barker

4000 Barker Buidling, 110 West 42d St, New York City.

1918

image102_2.jpg image104_1.jpg

Maude E. Abbott (1869-1940), de eerste vrouw die in Canada afstudeerde als arts, beschreef in haar artikel 'The determination of basal metabolism by the “Respiratory-valve and spirometer method” of indirect calorimetry, with an observation on a case of polycythemia with splenomegaly', dat in de Canadian Medical Associaton Journal gepubliceerd werd, een Tissot spirometer die gebruikt werd voor het meten van de Basal Metabolic Rate  (BMR).

1918

image179.jpg

De Amerikaanse arts Frances M. Rackeman (1887-1973) rapporteerde in 1918 de studie ‘A Clinical Study of One Hundred and Fifty Cases of Bronchial Asthma’. Hij geloofde dat astma eerder symptomen waren dan een ziekte. Hij koos ervoor om astma als extrinsiek of intrinsiek te catalogeren en geloofde dat astma inderdaad ‘nerveuze factoren’ had. Het ging om extrinsiek astma als de astmaticus hypergevoelig was voor een proteïne in vreemde lichamen of in dingen buiten het menselijk lichaam. Het lichaam ontwikkelde proteïnen (later geïdentificeerd als IgE antilichamen) tegen deze substanties en een herhaaldelijke blootstelling aan deze vreemde proteïnen veroorzaakte een allergische/astmatische respons. Rackemann associeerde dit met hooikoorts (allergische rhinitis) en atopische dermatitis (eczema). De diagnose van extrinsiek astma kon gesteld worden met een allergische huidtest. Voor de behandeling stelde hij anti-allergische spuiten voor om de patiënt minder gevoelig te maken voor de proteïnen in deze substantie. Voor een pollenallergie schreef hij bijvoorbeeld een behandeling voor met een extract van de specifieke pollen.

Intrinsiek astma dekte alle astmagevallen die niet aan allergieën konden toegewezen worden, zoals astma veroorzaakt door sinusinfecties, chronische sinusitis, nasale poliepen, tandinfecties, tandvleesinfecties, keelinfecties (kroep), acute bronchitis, griep, nierfalen (nierastma), hartfalen (cardiaal astma), gastro-intestinale irritatie, enz.. Het kwam voornamelijk meer voor bij volwassenen dan bij kinderen en was meestal chronischer dan extrinsiek astma. 

Rackeman verklaarde dat hoewel astma in extrinsiek en intrinsiek onderverdeeld kon worden, de algemene symptomen veel op elkaar geleken. Met een longfunctietest kon het onderscheid niet gemaakt worden, hoewel de test een arts hielp bij de diagnose van astma.

1919

image180.png

In het meinummer van het magazine Amerikaanse 'Popular Science' verscheen het artikel 'How to make your own lung tester', met bovenstaande foto als illustratie waarop een brandweerman een spirometrie uitvoert.

1919

image106_1.jpg

Een draagbare spirometer van de Franse bioloog Jules Tissot (1870-1950), die eerder de benaming verplaatsbaar zou moeten krijgen.

extad/glucose-meter.eu

Bereken Je BMI

Geef je lengte en gewicht:
cm
kg