WebiMed.net

Medische Informatie en Gezondheid

1903

1903

De Zwitserse fysioloog Jules Jacquet (1865-1937) bouwde een assymetrische kamer van 1,4 m³ met een open-circuit systeem, waarbij zuivere lucht de kamer werd ingepompt via een pomp.

De proefpersoon kon zitten of liggen en via een natte gasmeter werd een klein staaltje lucht afgenomen aan een tempo bepaald door de rotatie van de trommel van de meter.

De CO2 en de O2 werden geregistreerd via een apparaat van het Petterson-type.

De Duitse fysioloog Nathan Zuntz (1847-1920) testte zijn draagbare gasmeter niet alleen tijdens het marcheren, maar ook tijdens het fietsen, tijdens het typen gedurende de kantooruren, tijdens het musiceren, tijdens ballonvaarten en zelfs tijdens het zwemmen. Dit laatste was het allereerste experiment van dat genre.

Omdat de ademhalingstoestellen van Nathan Zuntz (1847-1920) zowel voor het bepalen van de koolstofdioxideproductie gebruikt konden worden als voor het bepalen van het zuurstofverbruik, was het ook mogelijk om gedurende relatief korte tijdsintervallen vrij nauwkeurig de metabolische veranderingen te registreren. Meer bepaald de directe bepaling van de respiratoire quotiënten (RQS).

Dit was een belangrijk voordeel vergeleken met de procedure van de in die tijd op grote schaal gebruikte ademhalingskamer van Max Joseph von Pettenkofer (1818-1901), die enkel een directe meting van de CO2 vrijgave toeliet. Met de Pettenkofer-procedure kon men het ademhalingsquotiënt enkel indirect bepalen door het wegen van de proefpersoon voor en na het experiment. Het verkregen verschil werd aan alle lichamelijke excreties (CO2, waterdamp, urine, ontlasting, enz.) toegevoegd en alle innames werden van die som afgetrokken. Het resterende bedrag vertegenwoordigde dan de zuurstofopname.

'Santé, Beauté, Force' was de slogan van de Franse academicus en fotograaf Edmond Desbonnet (1867-1953).

Hij plaatste de lichamelijke opvoeding in Frankrijk in het voetlicht met publicaties in fitnesstijdschriften en door een keten van oefenclubs te openen.

Hiervoor gebruikte hij heel wat foto's van mannelijke en vrouwelijke atleten.

Dit legde een sterke basis voor de fysieke cultuur in Europa, maar ook voor fitness als industrie.

Op het hoogtepunt van zijn populariteit, had hij meer dan tweehonderd fitnesscentra en een aantal van de beroemde vroege sterke mannen en bodybuilders waren fervente voorstanders van de Desbonnet-methode.

Vanuit Londen lanceerde hij het jiu-jitsu in Frankrijk, waarvoor hij een speciale gevechtszaal opende op de Parijse Champs-Élysées.

In het Franse Reims werd 'Au collège d'athlètes' opgericht, waar atleten begeleid werden op elk mogelijk domein.

Uiteraard werd er ook gemasseerd.

Ook in Aix-les-Bains startte men met thermen, waar heel wat verschillende massage-vormen werden toegepast.