WebiMed.net

Medische Informatie en Gezondheid

0-1000

35

De Romeinse schrijver Aulus Cornelius Celsus (25-50) noteerde:

"Doe oefeningen omdat het lichaam verzwakt wordt door inactiviteit, terwijl het door activiteit versterkt wordt, het eerste levert vroegtijdige ouderdom op, het laatste verlengt de jeugd"

150

Omwille van hun yang effect schreef de Chinese arts Hua T'o (110-270) matige lichaamsbewegingen voor. Hij pleitte voor oefeningen die de bewegingen nabootsten van herten, tijgers, beren, apen en vogels en hij vergeleek ze met de bewegingen van 'dartele dieren'. Volgens hem had het lichaam die oefeningen nodig om de slechte lucht uit het systeem te verdrijven, om een vrije bloedcirculatie te bevorderen en om ziekte te voorkomen. Alleen mochten ze niet tot uitputting leiden.

165

De Griekse arts Claudius Galenus of Galen (129-216) vermoedde dat er een warmtebron huisde in het hart en dat dat innerlijk vuur verantwoordelijk was voor de pols.

De opvattingen van Galenus waren modern. Hij nam de filosofie over van Plato en verklaarde dat oefeningen behoorden tot het domein van de gezondheidspraktijk en dat het aan de arts was om te beslissen welke oefeningen voordelig waren voor de sporter. Als een van de beste en minst gevaarlijke vormen van sport raadde hij balspelen aan. Daarnaast was hij ook een groot voorstander van sportmassage.

Galenus begeleidde in Pergamon de Romeinse gladiatoren en daarmee was hij waarschijnlijk de eerste teamarts uit de geschiedenis. Zijn onderzoek van het spierweefsel en zijn geavanceerd inzicht in de functie ervan hielpen hem niet alleen in zijn advies om de prestaties van gladiatoren te maximaliseren maar ook in het ontwikkelen van oefeningen voor prestatieverbeteringen en revalidatietherapie.

“De gymnastiek behoort tot het gebied van de gezondheidszorg. De hygiëne behoort tot de gezondheidszorg, dus behoort de hygiëne ook tot het gebied van de gymnastiek.”

Ook stelde hij :

"Bewegingen die de ademhaling niet veranderen, worden geen oefeningen genoemd"

200

De Griekse filosoof Philostratos Flavius (170-247) volgde de voetsporen van Galen, zo schreef hij in zijn boek ‘Logos Gymnastikos’:

"Wat kunnen we vertellen over lichamelijke opvoeding? Is het niet de wetenschap die zowel uit genezing bestaat als uit de kunst van lichamelijke opvoeding, maar die perfecter is dan elk van beide apart? Alle ziekten met betrekking tot verkoudheid, tuberculose of epilepsie worden door artsen behandeld met lavementen, drankjes en gips, terwijl oefeningen deze ziekten trachten te voorkomen, samen met voeding en massages.”

Van hem kwam de eerste, meest bruikbare informatie over de fysieke conditie van lopers, worstelaars en speerwerpers Volgens hem waren de Kalokagathia de ideale gymnastiekoefeningen, een verenigd ideaal van goedheid en schoonheid. Voor oudere mensen die niet meer konden sporten, adviseerde hij regelmatige zonnebaden.

280

In het oude China publiceerde Wang Shu-he (265-316) tien boeken over de pols. Zijn onderzoek naar de polsdiagnose was uitermate prominent. Zijn uitmuntende 'Mai Jing' (The Pulse Classics) bevatte heel wat kennis over de geheimen van de pols. Het werk bestond uit tien rollen en beschreef 24 verschillende soorten pols met hun positie en meetmethode. Het werk liet de toekomstige generatie toe om de essentie van de pols te te begrijpen, maar ook de verschillende polsfenomenen bij iedere ziekte. Wang Shu-he wordt de grootmeester van de pols genoemd en wereldwijd wordt hij op dat vlak bestempeld als pionier. Eén van zijn opmerkelijke uitspraken:

"Als het patroon van de hartslag even regelmatig wordt als het kloppen van een specht of het druppelen van de regen vanaf een dak, dan sterft de patiënt binnen de vier dagen…"

450

Nog vooraleer er nieuwere methoden opdoken uit de Arabische geneeskunde, probeerden zowel de Griekse arts Oribasius (320-400) als de Romeinse artsen Caelius Aurelianus (5de eeuw n.C.) en Theodorus Priscianus (5de eeuw n.C.) om de tot dan toe opgedane kennis over sportgeneeskunde te verbeteren en het gebruik ervan verder te ontwikkelen.

800

De eerste arts die in het Arabisch over de pols schreef, was Abu Zakariya Yuhanna Ibn Masawayh (777-857), een Syrische christen die in de Latijnse literatuur gekend is als Mesue Senior. Door de dissectie van dieren leerde hij de anatomie kennen. Hij was lijfarts van vier kaliefen uit Bagdad en in die stad was hij ook directeur van het hospitaal.

900

De Perzische arts Al Razi (865-925) verbeterde de Galenische pols, hierover publiceerde hij meer dan 180 boeken en artikels. Algemeen wordt hij beschouwd als de vader van de pediatrie, maar hij deed ook baanbrekend werk als neurochirurg en oftalmoloog. Als eerste beschreef hij ook de pokken-ziekte en het allergisch astma.