WebiMed.net

Medische Informatie en Gezondheid

1954

1954

De Zweed Johan Harmenberg (1954-) won goud in het degenschermen tijdens de Olympische Spelen van 1980 in Moskou. Vier jaar voordien in Montreal had hij met de Zweedse ploeg datzelfde eremetaal ook al gewonnen en op het WK van 1977 in Buenos Aires was hij zowel individueel als in ploegverband de beste. In 1981 stopte hij met schermen om zich volledig te kunnen concentreren op zijn studies geneeskunde. Nadat hij afstudeerde specialiseerde hij zich aan het wereldberoemde Karolinska Institute van Stockholm in immunologie en virologie. Met die achtergrond werd hij aangetrokken door de industri. Achtereenvolgens werd hij CEO van Axelar en Akinion, CMO van Algeta, VP Development van Medivir en Global Medical Director van Pharmacia Upjohn. Hij publiceerde ook meer dan honderd wetenschappelijke artikels.

Peter Larkins (1954-) eindigde als tiende in de finale van de 3.000m steeple tijdens de Olympische Spelen van 1976 in Montréal. Van 1976 tot 1983 werd hij in dat nummer Australisch kampioen, met uitzondering van 1982 toen hij zilver haalde. In 1981 werd hij door zijn land uitgezonden naar de World Cup en in 1982 nam hij deel aan de British and Commonwealth Games. Nadat hij afstudeerde als arts en ook zijn diploma inspanningsfysiologie had behaald, ging hij zich in Canada, de Verenigde Staten, Engeland en Oost Afrika specialiseren in sportgeneeskunde. In 1980 startte hij in Australië een privé praktijk. Hij werd Voorzitter van Sports Medicine Australia en vice-voorzitter van de Australasian College of Sports Physicians. Tijdens de World Cups, de WK's en de Commonwealth Games was hij ploegarts van de Australische atletiek-, cricket-, triathlon- en lacrosse-ploegen. Hij begeleidde als teamarts ook de voetbalploegen Geelong en Adelaide AFL. Tijdens de Olympische Spelen van 2000 in Sydney fungeerde hij als Senior Team Leader van de medische diensten.

Met een nieuw Europees record  kroonde DDR-zwemster Evelyn Rund-Stolze (1954-) zich in 1972 tot Europees kampioene 400m wisselslag. Op dat EK haalde ze ook zilver op de 200m wisselslag en brons op de 200m vlinderslag. Daardoor verdiende ze een selectie voor de Olympische Spelen van dat jaar in München, waar ze vijfde eindigde in de finale van de 400m wisselslag en met een chrono van 5.06.80 haar eigen Europees record uit de reeksen met 16/100ste onderbood. De finale van de 200m wisselslag was goed voor de zesde plaats en haar chrono van 2.25.45 uit de reeksen was twee volle seconden sneller dan de Europese besttijd van landgenote Martina Grunert (1949-). Na de Spelen concentreerde ze zich op haar studies geneeskunde, na haar afstuderen specialiseerde ze zich in dermatologie. Ze startte een privé praktijk in Berlin-Biesdorf.

De Braziliaanse  profvoetballer Sócrates Brasileiro Sampaio de Souza Vieira de Oliveira (1954-2011), beter bekend als Sócrates, speelde 63 interlands voor zijn nationaal team en daarin scoorde hij 25 doelpunten. Zijn bijnaam 'O Doutor' (De Dokter) kreeg hij omdat hij ook pediater was. In september 2011 stierf hij aan de gevolgen van sepsis, nadat hij eerder zijn drankprobleem had toegegeven.

De Westduitse zwemster Jutta Weber (1954-) won brons met de estafetteploeg 4 x 100m vrije slag tijdens de Olympische Spelen van 1972 in München. In de reeksen van het koninginnennummer dook zij als eerste Westduitse onder de minuut, maar ze kon zich niet plaatsen voor de finale. In 1973 op het eerste WK in Belgrado, won ze brons met de Duitse estafetteploeg 4 x 100m vrije slag, het jaar nadien zilver op het EK van Wenen. Tijdens de Olympiade van 1976 in Montréal tikte ze als achtste aan in de finale van de 100m vrije slag. In 1972, 1973, 1975 en 1976 won ze de Duitse titels 100 en 200m vrije slag en in 1977 enkel die van het koninginnennummer. Bovendien verbeterde ze twintig keer een nationaal record. Na haar afstuderen vestigde zich als huisarts in Wiesbaden.