WebiMed.net

Medische Informatie en Gezondheid

1953

1953

Tijdens de Olympsche Spelen van 1972 in München finishte de Franse atleet Bruno Cherrier (1953-) met zijn teammaats als zevende in finale van de 4 x 100m. In de individuele 200m sneuvelde hij in de halve finale. Met een chrono van 21.02 eindigde hij op het EK van 1974 in Rome als zesde in de finale van de 200m, maar won hij met zijn teammaats wel de 4 x 100m. Na zijn studies geneeskunde vestigde hij zich als huisarts in Loir-et-Cher kort bij Blois.

Sabine Gust-Jahn (1953-) won samen met Petra Bösler (1955-) zilver voor de DDR in het roeinummer twee zonder stuurvrouw tijdens de Olympische Spelen van 1976 in Montréal. Op het EK van 1973 was ze één van de winnaars van de vier zonder stuurvrouw. In 1975 finishte ze als tweede op het WK bij de twee zonder stuurvrouw, in 1978 won ze goud op het WK met de twee zonder stuurvrouw en daaraan voegde ze drie DDR titels toe in de vier zonder stuurvrouw. Na haar studies geneeskunde specialiseerde ze zich in radiologie, waarna ze zich vestigde in Hamburg.

Charles Kent (1953-2005) speelde rugby bij Bridgewater, Albion en Rosslyn Park maar werd ook vijf keer opgeroepen voor het Engelse team. Hij studeerde af als arts aan het Worcester College van Oxford. Hij was ook een fervent squasher en ruiter, tijdens een ritje met enkele vrienden overleed hij na een val van zijn paard.

George Peponis (1953-) werd geboren in het Griekse Tripoli, maar toen hij achttien maanden oud was emigreerden zijn ouders naar Australië. Hij startte met rugby en haalde de Australische selectie, waarvan hij vijf keer kapitein was. In clubverband speelde hij voor de Canterburry Bulldogs, die zijn medische studies financieel ondersteunden. Als kapitein leidde hij zijn team in 1979 naar de finale van het Australisch kampioenschap, dat met 18-4 van St George verloren werd. Half het seizoen 1982 hield hij het rugby voor bekeken omwille van een ernstige nekblessure. Na zijn studies vestigde hij zich als huisarts in een groepspraktijk.

 Met een totaal van 7700 punten eigende Eltjo Schutter (1953-) zich in 1976 het Nederlands record tienkamp toe. In 1974 had hij het nationaal record polstokspringen op 4m75 gebracht en tijdens de Memorial Van Damme van 1976 in Brussel sprong hij als eerste Nederlander over vijf meter. Twee jaar later in Nijmegen werd dat 5m05. Van 1971 tot 1982 was Schutter meerdere malen Nederlands kampioen en werd hij veertig keer opgeroepen voor het Nederlandse team, met een selectie voor de tienkamp van Olympische Spelen van 1976 in Montreal als hoogtepunt. Omdat zijn rechter hamstring het begaf tijdens de 400m, moest hij de wedstrijd echter vroegtijdig verlaten. Na het behalen van zijn diploma geneeskunde, specialiseerde hij zich in gynaecologie. Hij opende een praktijk in het Anthoni van Leeuwenhoek ziekenhuis en in het medisch centrum van de Vrije Universiteit Amsterdam. Daarna werd hij gynaecoloog-oncoloog in het Medisch Spectrum Twente

In verschillende estafettes won de Duitser Klaus Steinbach (1953-) vijf Europese zwemtitels. Op het EK van 1974 in Wenen veroverde  hij zilver op de 200m vrije slag, alleen landgenoot Peter Nocke (1955-) kon hem toen verslaan. Op het WK van 1975 in Cali won Steinbach goud met de Duitse estafetteploeg 4 x 200m vrije slag. Tijdens de Olympische Spelen van 1972 in München was dat team goed voor zilver en vier jaar later in Montréal haalden het Duitse team brons op de 4 x 100m vrije slag. In 1980 kon Steinbach bij zijn afscheid 25 Duitse titels voorleggen met 64 Duitse en negen Europese records als toetje. In 2002 werd hij verkozen tot Voorzitter van het Duitse Olympisch Comité, in 2000 en 2004 was hij Chef de Mission van de Duitse Olympische ploeg. In 1986 studeerde hij af aan de Universität des Saarlandes en vanaf 1992 werkte hij als orthopedisch chirurg en als revalidatie-arts in de Hochwald-Kliniken van Weiskirchen, waar hij in 1997 ook Medisch Directeur werd. Sedert 2003 is hij lid van de medische commissie van het IOC. Dochter Laura (1985-) schopte het tot Duits international handbal.