WebiMed.net

Medische Informatie en Gezondheid

1946

1946

De Nederlandse roeier Piet Bon (1946-) werd voor de acht met stuurman geselecteerd voor de Olympische Spelen van 1968 in Mexico. Na het behalen van zijn diploma aan de Universiteit van Amsterdam vestigde hij zich als huisarts in de Nederlandse hoofdstad en werd hij clubarts van voetbalclub Ajax Amsterdam. Zijn vader Simon Bon (1904-1987) was ook arts en werd eveneens als roeier opgeroepen voor de Spelen van 1924 in Parijs.

De Australiër John Harrison (1946-) speelde competitief cricket, rugby en waterpolo in Sydney. Van 1962 tot 1969 studeerde hij geneeskunde aan de Sydney University. Hij onderbrak zijn studies een jaar om zich met het Australische waterpolo zevental voor te bereiden op de Olympische deelname van Mexico. Maar als gevolg van een technisch conflict tussen het Australian Olympic Committee en de Australian Swimming Union mochten de Aussies helaas niet aantreden. Beide instellingen weigerden immers de kosten te betalen en schoven die naar elkaar door. De spelers zorgden dan maar zelf voor de nodige fondsen en na een reus rond de halve wereld om uiteindelijk in Mexico te belandenn weigerde de toenmalige IOC-President Avery Brundage (1887-1975) de deelname van de Aussies. Daarna trok Harrison naar het Verenigd Koninkrijk waar hij zich in het Londense St Bartholomew's Hospital specialiseerde in chirurgie. Nadien keerde hij terug naar Sydney, waar hij zijn specialisatie orthopedische heelkunde voltooide. Hij werd ploegarts van de Australische vrouwen-waterpoloploeg die deelnam aan het WK van 1994 in Rome. In 2004 en 2008 was hij de manager en ploegarts van de Australische mannen-waterpoloploeg op de Spelen van Athene en van Beijing.

De Amerikaanse zwemmer Stephen Rerych (1946-) won  twee keer goud op de Olympische Spelen van 1968 in Mexico. Met de estafetteploeg tikte hij als eerste aan in de 4 x 100m vrije slag, de chrono van 3.31.7 was meteen ook een wereldrecord. Ook in de 4 x 200m vrije slag was hij de snelste met zijn teammaats. Hij nam ook deel aan de individuele 200m vrije slag maar kon zich niet plaatsen voor de finale. In 1974 studeerde hij af aan het Columbia University College of Physicians and Surgeons van New York, waarna hij zich specialiseerde als chirurg met bijzondere interesse voor thoraxchirurgie. In 1986 werd hij hoofd van de afdeling Algemene, Vasculaire en Thoracale Chirurgie van de Duke University en van het Veteran’s Medical Center in Asheville, North Carolina.

Eduard Thelen (1946-) kroonde zich met de Duitse hockeyploeg tot Olympisch kampioen op de Spelen van 1972 in München en speelde de negen wedstrijden. In totaal werd hij opgeroepen voor 38 interlands. In ploegverband was hij lid van Rot-Weiss Köln, dat de Duitse titel binnenhaalde in 1972, 1973 en 1974. Nadat hij afstudeerde specialiseerde zich in orthopedische heelkunde en startte hij een praktijk in Keulen.

De Nederlandse roeister Liesbeth Vosmaer-de Bruin (1946-) vertegenwoordigde Nederland op meerdere internationale wedstrijden. In 1976 werd ze geselecteerd voor de vier met stuurvrouw op de Olympische Spelen van Montreal, het kwartet finishte in de finale als vijfde. Aan de Universiteit van Amsterdam studeerde ze wis- en natuurkunde maar ze stapte over naar geneeskunde. Na het behalen van haar diploma specialiseerde ze zich in sportgeneeskunde en inspanningsfysiologie.