Geschiedenis van de thermometer
1877
Een gebogen klinische thermometer
1880
De kwaliteit van de thermometer hing ruimschoots af van de kwaliteit van het glas waaruit hij gemaakt was. Dit feit was goed gekend sedert de opkomst van de Florentijnse thermometers. Daniel Gabriel Fahrenheit (1686-1736) adviseerde om de beste vergelijking tussen verschillende thermometers te bekomen, ze uit dezelfde glassoort moesten vervaardigd zijn. De kleine thermale expansie van kwikthermometers maakt het toestel zeer gevoelig voor de thermale werking van het glas. Minderwaardig glas heeft een aanzienlijke thermale vertraging: de volumeveranderingen veranderen de vertragingen achter de temperatuursveranderingen en bereiken hun uiteindelijke waarde slechts na meerdere uren. In 1880 reeds werd aanbevolen loodhoudend glas te vermijden. Glas vertoont eveneens volume hysteresis (= het uit- of achterblijven van werking), zijn eigen volume hangt niet alleen af van zijn huidige temperatuur maar eveneens van zijn voorbije thermale historiek (tijdens het opwarmen zullen de metingen van een bepaalde temperatuur verschillend zijn dan deze van dezelfde temperatuur bij afkoeling). Een glasthermometer verwarmd op hoge temperatuur en dan afgekoeld en geplaatst in een ijsbad komt blijkbaar meteen op zijn equilibrium; de kogel krimpt echter verder, waarbij hij gradueel een corresponderende stijging van het ijspunt veroorzaakt. Dit is het zogenoemde “zero-point creep”.(= nulpunt kruipgang).
1881
Een glazen en gouden medische thermometer van Karl Moritz Immisch (1838-1903), een in Duitsland geboren uitvinder en pionier, die later trouwde met een Engelse en daarna de Britse nationaliteit aannam. Hij patenteerde zijn kleine thermometer in de vorm van een horloge in 1881. Aan de rugzijde bevindt zich de inscriptie "Dr Evan Jones, Aberdare, 1890". In het Kew Observatory werden honderden van deze thermometers getest op hun precisie en in 1881 kreeg het de zilveren medaille toegekend op het International Medical Congress. In 1885 kreeg het toestel awards op de Inventions Exhibition in Londen, evenals op de wereldtentoonstelling datzelfde jaar in Antwerpen en de Gewerbe und Industrie Ausstellung in Görlitz. Door zijn compactheid werd het toestel ontzettend populair en werd er naar gerefereerd in heel wat Engels en Amerikaanse medische tijdschriften. Immisch zelf schreef in 1889 een artikel in de New York Medical Journal, waarin hij de voordelen van zijn thermometer vergeleek met ander thermometers.
Een thermometer uit zilver en glas, identiek aan het Immisch model maar gemaakt door M. Maw, een medische instrumentenmaker uit de 19de eeuw.
1884
Een klinische kwikthermometer.
Een okselthermometer met gradaties van 20 tot 60 en merktekens van "1/10 Centigrade"
1886
Voor de toepassing van gewone experimenten worden thermometers op verschillende temperaturen vergeleken met een aantal standaard instrumenten met gekende waarden, voor Groot-Brittannië o.a. dat van de Kew waarnemingspost, en alle resultaten worden vergeleken met de standaard norm. De vergelijkingsmethoden in Kew worden beschreven door Welsh (Proc. R S., vi. 181) en Whipple (Fil. Mag., [5], xxi., 1886, blz. 27).
1890
Een orale thermometer en een gebogen klinische okselthermometer
1895
Een kwikthermometer met een genummerde verdeelschaal