Geschiedenis van de telegeneeskunde
1975 - 1979
1975
De Fondazione Marconi en de Universiteit van Bologna startten met het verzenden van ECG’s via de telefoonlijn.
1975
In de Verenigde Staten lopen 15 verschillende projecten van Telegeneeskunde.
1975
Transtelephonic monitoring (TTM), dat toeliet om diagnostische gegevens via een telefoonlijn te verzenden naar een service center, dat op zijn beurt de gegevens doorzond naar de arts werd in de Verenigde Staten gelanceerd om de levensduur van pacemakers te monitoren.
1976
Centro degli Studi e Laboratori di Telecommunicazioni (CSELT) uit Turijn begon een onderzoek over telecommunicatie op de spoedgevallendiensten.
1976
De European Federation for Medical Informatics (EFMI) zag in Kopenhagen het levenslicht, gesteund door de Regional Office for Europe van de World Health Organisation (WHO).
1976
De Griekse cardioloog George Papakonstantimou ontwikkelde met de technische steun van de National Technical University van Athene een systeem dat toeliet om ECG te versturen via PSTN. Dat systeem is nog steeds in gebruik en sedert 1987 implementeerde Hellenic Cross medische instructieservices voor de bemanning van de handelsvloot.
1976
In Noorwegen startte Professor Inge Harald Monrad Aas (1948-) zijn onderzoek met focus op Gezondheidszorg, Telegeneeskunde, Gezondheidsmanagement, gezondheidspolitiek, psychiatrie en methodologie.
1977
De Telemedicine Centre van de Memorial University in Newfoundland, Canada ontwikkelde een interactief audio netwerk voor opleidingsprogramma’s en voor de transmissie van medische gegevens, waarbij gebruik gemaakt werd van een satelliet
1978
Heel wat onderzoekers in de Verenigde Staten werkten samen om een groot netwerk tussen verschillende universiteiten en onderzoekslabo’s op te zetten voor het uitwisselen van gegevens, zowel op educatief als op medisch vlak.
1979
Start van de Telegeneeskundige consultaties door de Indian Health Service en in rurale gebieden in het Amerikaanse Arizona.