Geschiedenis van de Stethoscoop - Deel IX
Rond 1880 werd de stethoscoop van Lynch gelanceerd, die kon samengeplooid worden en de lengte dus sterk verminderde.
Lynch's opvouwbare stethoscoop, circa 1880
Een monaural Burrows stethoscoop met rubberen percussor ingebouwd in de oorplaat, circa 1880
Een fijne binaurale stethoscoop van Knight, geleverd in een houten doos met glijdend deksel met twee vervangbare klokken uit gedraaid ebbenhout (links de Snelling klok, en die van Cammann is bevestigd) , een percussor van Flint en een plessiemeter, beide laatste uit hard rubber, circa 1880
Een stethoscoop van Stokes met originele rubberen percussiering rond de oorplaat, circa 1880.
Het gutta-percha model is een eenvoudige stethoscoop, met een oorplug einde, circa 1880.
De telescopische stethoscoop van Quain, waarbij het borsteinde op de stam van het ooreinde geschroefd werd voor auscultatie en uit elkaar geschroefd voor vervoer, circa 1880.
Een zeldzame foetale monaurale stethoscoop van Pajot. Typisch kort met een relatief breed borststuk. Dit zeldzaam exemplaar werd uit één stuk fruithout gekerfd met een prachtige concentrische textuur. 135 x 62 mm
De Hecker stethoscoop gemaakt uit hout met een hoornen borststuk en een hoornen extensie voor het bevestigen van een flexibele buis met hoornen oorstuk door het aanleren van studenten
Een heel kort model (10cm) met trechtervormig einde en een wijde oorplaat: de Pajot stethoscoop werd gebruikt voor foetale auscultatie, circa 1880. Pajot ontwikkelde een kortere stethoscoop dan DePaul om het schommelen op de moederschoot te vermijden tijdens de foetale auscultatie. De Pinard stethoscoop werd heel vlug de foetale keuzestethoscoop
Cammann stethoscoop met een springveermechanisme, circa 1880
Cammann stethoscoop met schroefdrukmechanisme, circa 1880.
Bartlett stethoscoop een zwaardere versie van het Knight model, circa 1880.
Stethoscopen werden dikwijls meegenomen in de medische trousse, als de arts huisbezoeken aflegde. Maar zulke medische trousses trokken de aandacht, omdat de arts meestal ook drugs, en dan vooral opiaten erin vervoerde, die in de 19de eeuw gretig geconsumeerd werden. Een medische wandelstok was een methode om geen aandacht te trekken op de arts. Het voorbeeld hieronder toont een medische wandelstok met stethoscoop.
Een buitengewoon ongewone en unieke medische wandelstok, gemaakt van hard rubber met verwijderbare metalen montage die veertien, met een kurk afgesloten, medicijnflesjes bevat. Bij het verwijderen van de lagere buis van de wandelstok en door een klok en oorstuk te koppelen aan het handvat wordt een 43 cm lange stethoscoop samengesteld. Op de koperen presentatiering, net onder het handvat, staat gegraveerd: “From Dr. Parsons to Dr. Hallock Aug. 1882.”
De Matthews stethoscoop met afneembare oordopjes en borststuk voor makkelijker transport, circa 1882.
Bartlett Stethoscoop
Rond 1882 ontwierp Bartlett een stethoscoop die metalen oorstukken gebruikte met rubberen slangen bedekt met zijde die uitmondden in een houten borststuk. Men noemde dit model de “Bartlett's Laennec" stethoscoop, het was een ingenieus systeem dat sterker was dan het Cammann model met een sterke springveer en was eigenlijk een zwaardere versie van het Knight model
In 1884 beschreef E. T. Aydon Smith een stethoscoop die hij ontwikkeld had: "..waarvan het borststuk gevormd is door een paar oorspecula, de slangen zijn uit rubber en de oorstukken zijn die van een otoscoop.". Hij ontwikkelde zijn toestel voor eenvoudig binauraal gebruik, als tourniquet (waarbij hij de rubberen slang rond de arm wikkelde) maar ook als een urinaire katheder voor zowel mannen als vrouwen. Er staat wel niet beschreven in welke volgorde hij zijn onderzoeken deed.
Een andere aanpassing was die van Dr. D.M. Cammann (de zoon van de uitvinder), waaraan een borststuk met rubberen bal werd gevoegd, die gebruikt werd als zuignap op de borst. Daardoor kwamen de handen vrij voor percussie van de borst. Voor een ongetraind oor was het echter van weinig waarde.
In 1885 presenteerde Charles Denison een volledig nieuw model, dat wel gebaseerd was op de stethoscoop van Bartlett en met in het achterhoofd de geluiden in trechtervorm naar de oren te brengen, net zoals bij de monaurale toestellen. Zijn oordopjes waren gemaakt van hard rubber die uitmondden in geweven buizen en een groot borststuk. Het toestel werd geleverd met drie vervangbare borststukken om verschillende geluiden te kunnen horen. De spanning tussen de oordopjes werd geleverd door een ingenieus schroefsysteem. Denison's model werd ruim aanvaard, in zoverre dat verschillende fabrikanten minderwaardige kopieën van zijn stethoscoop begonnen te verkopen. Denison was verontwaardigd over de povere kwaliteit van die toestellen die zijn naam droegen. Hij stak een krachtige speech af waarin hij exact stelde hoe deze stethoscoop moest gemaakt worden, waarin hij de fabrikanten van de povere instrumenten veroordeelde en één Amerikaans bedrijf prees voor zijn kwalitatief hoogstaand vakmanschap.
Gezien de stethoscoop van Denison populair werd, werden meer verbeteringen toegevoegd aan het originele design van Cammann's. De meeste daarvan vervingen de weergalmende klok door meer eenvoudige klokken. Een belangrijke ontwikkeling was de aanpassing van Davis, waarbij de oordopjes op hun plaats werden gehouden door een metalen spanband. Hoewel het toestel van Cammann nog steeds geproduceerd werd, gebruikten de meeste artsen de meer geriefelijke modellen.
Het model van de Davis stethoscoop met een eenvoudige klok en metalen spansysteem tussen de oren, circa 1890
De stethoscoop van DePaul (13cm) werd gebruikt voor foetale auscultatie. DePaul ontwikkelde de stethoscoop met een breder dan gebruikelijke klok, circa 1885
De stethoscoop van Arnold met houten oor- en borststuk, circa 1885.
De volgende verbetering die als mijlpaal kan bestempeld worden is de uitvinding van het 'Ford's Klok' borststuk in 1885. Dit eenvoudige model was gemaakt uit staal met een basis van gutta-percha, ebbenhout, of zelfs ivoor. Het geluid werd in twee rubberen buizen getrechterd, die naar de oorstukken leidden.
Een aantal artsen ontwikkelden binaurale stethoscopen voor auscultatorische percussie. In 1887, ontwikkelde Dr. Spier van Kings County, New York een Echoscoop wat in feite een herwerkte Cammann stethoscoop was met een brede "trompet" klok en een staf met kussen bevestigd aan de membraan van een spanningsmechanisme dat de oorbuizen samen hield op zo’n manier dat de kin kon rusten op het kussen van de staf, om de klok stevig tegen de borstwand te kunnen drukken tijdens de auscultatie.
In 1890 deelde Dr. T. O'Kelly uit Chipping een standaard binaurale stethoscoop met Ford klok om een staf te krijgen van 20cm met een uitgebreid borststuk kussen. De arts rustte met zijn voorhoofd tegen het kussen om de klok stevig tegen de borst te drukken tijdens de auscultatoire percussie.
Rond 1890 had de binaurale stethoscoop de monaurale toestellen praktisch helemaal vervangen. De geluidkwaliteit verbeterde wanneer de gebruikers leerden dat bepaalde geluiden konden verhoogd worden door het rigide diafragma over het open borststuk te wrijven. Maar zelfs indien deze veranderingen plaatsvonden, dreigde een nieuwe technologie, de "x-ray" de stethoscoop te vervangen.
Cammann stethoscoop met elastische rubberen band springveer in kartonnen doos, circa 1890.
Cammann stethoscoop met het gepatenteerde springveermechanisme van Ford om beide oorstukken samen te houden, circa 1890.
De plooibare stethoscoop van Sheppard in zijn originele doos. Bij het model van Sheppard (1890) daarentegen, plooiden de oordopjes samen om de breedte van het toestel te verminderen.