Geschiedenis van de Stethoscoop - Deel VIII
In 1854 ontwikkelde de Duitser Wintrich de percussiehamer, die gebruikt werd om tijdens de percussie tegen de plessimeter te slaan. Sommige stethoscopen werden zelfs geleverd met een percussor, die opgeslagen werd in de kegel van de stethoscoop als die niet gebruikt werd. Andere modellen bevatten een rubberen percussorring rond de basis van het oorstuk zodat de stethoscoop zowel als percussiehamer als auscultatie instrument kon gebruikt worden. Setjes van stethoscoop, percussiehamer en plessimeter waren eveneens zeer populair.
Een Cammann stethoscoop uit 1855
Gezien het gebruik van percussie aan populariteit won, zochten de artsen voor hun eigen gemak om de plessimeter en de percussor te combineren in één instrument. Dit prachtig voorbeeld is een model van Sibson van rond de jaren 1860
Burrows stethoscoop met originele rubberen percussiering rond het oorstuk, circa 1860.
Een prachtige zilveren stethoscoop. Het holle oorstuk diende eigenlijk om de geausculteerde geluiden te versterken, circa 1860
Een interessante stethoscoop met een koperen rand aan het ooreinde en een koperen trechtervormig borsteinde, circa 1860
Een hoog kwalitatieve monaurale stethoscoop van Stokes, van fijn gedraaid palisanderhout en ivoor Het toestel is 20cm lang, wat groot is voor een monaurale stethoscoop, circa 1860
Deze Cammann stethoscoop uit 1860 was dan weer samengesteld uit een niet gebruikelijke hoornen klok, koperen oorslangen en ivoren oordopjes
Zoals dat het geval was geweest met het model van Laennec, werd de stethoscoop van Cammann lange tijd niet volledig aanvaard. Niet voordat Austin Flint (1812-1886), die in 1856 een pleidooi gehouden had tegen binaurale stethoscopen, maar het gebruik ervan in 1866 goedkeurde, waardoor hij gelanceerd werd.
Austin Flint
Austin Flint studeerde aan de “Harvard University”, waar hij beïnvloed werd door zijn leermeester James Jackson (1777-1868), een volgeling van René Théophile Hyacinthe Laënnec. Als voorstander van verbeterde Europese diagnostische methodes, populariseerde hij tenslotte de binaurale stethoscoop in de U.S. Zijn “Treatise on the Principles and Practice of Medicine” uit 1866 wordt erkend als een medische klassieker.
Met zijn collega’s Dr. White en Dr. Frank Hastings Hamilton stichtte Flint in 1847 de ‘Buffalo Medical College”, waar hij gedurende 6 jaar Professor “of the principles and practice of medicine”. Van 1852 tot 1856 werd hij Professor “of the theory and practice of medicine” aan de “University of Louisville” en van 1858 tot 1861 Professor Klinische Geneeskunde aan de “School of Medicine” in New Orlean. In 1859 keerde hij terug naar New York en in 1861 werd hij tot ‘visiting physician’ aangesteld in het “Bellevue Hospital”, waar hij tot aan zijn door in 1886 ook Professor “of the principles and practice of medicine” was in het ‘Bellevue Hospital Medical College’. Gelijktijdig was hij van 1861 tot 1868 ook Professor Pathologie en praktische Geneeskunde” in het “Longh Island College Hospital”.
De “Austin Flint murmur” werd in 1862 naar hem genoemd, een ruis te wijten aan aortisch terugstromen, die begint aan de mitraalklep als bloed zowel uit de aorta als uit het linkeratrium binnenkomt
“Niet één van jullie die een stethoscoop ter hand neemt is, is geen schuldenaar van Dokter Flint voor het vereenvoudigen van veel dat gecompliceerd was in de auscultatie van hart en longen” een citaat van Dr. William Osler aan zijn studenten
De bovenstaande tekening is het ruim aanbod stethoscopen in 1869
Een auscultatie- en percussieset uit Rusland in een lederen tas met stethoscoop, percussiehamer en plessimeter, circa 1870.
Een ebbenhouten monaurale stethoscoop van Stoke met een apart gevormd oorstuk, circa 1870
Een ebbenhouten monaurale stethoscoop van Stokes, uitgerust met een ongewone rubberen percussiering. De percussie ring past in een groef rond het einde van de verdikte oorplaat, circa 1870.
Stethoscoop van Ware
Een unieke aanpassing van de klok die Cammann gebruikte was het model van Ware in 1870. Het was eigenlijk een praktische aanpassing van de klok, waarin een kleinere klok kon geschroefd worden zodat de grote klok nooit diende verwijderd te worden. Die kleinere klok werd gebruikt voor een preciezere lokalisatie, vooral bij de auscultatie van het hart.
Cammann stethoscoop in zijn originele tinnen doos, circa 1870.
Een stethoscoop van Stokes gesneden uit één stuk ivoor, circa 1870.
Een binaurale Cammann stethoscoop, circa 1870. De naam van de eigenaar, Dr. John Hatton, is op meerder plaatsen om de lederen huls geschreven. Hatton (1839-1898) studeerde in 1870 af aan de “Iowa University Medical College”, en had praktijk in Des Moines
Cammann stethoscoop met elastische band, het originele tensiemechanisme, circa 1870
Edouard Seguin
Auscultatie en percussie werden ruim gebruikt. Natuurlijk waren er die niet van ganser
harte geloofden in de mogelijkheden om ziekten te voorspellen met auscultatie
en percussie Eén van de meeste notabele personen die er tegen was, was Edouard
Seguin (1812-1880), die in 1871, bepaalde instrumenten voor fysieke
diagnose klasseerde als "manieren van positieve diagnose".
Deze instrumenten includeerden diegene die numeriek gebaseerd waren, zoals de
thermometer, de sphygmograaf, de dynamometer, enz. Hij stelde dat auscultatie
en percussie de eerste tekenen van een ziekte niet konden voorspellen als ze op
zich gebruikt werden, maar als de onderzoeker zijn positieve diagnosemanier
gebruikte konden ze nuttig zijn.
Rond 1873 pakte Scott Allison dan weer uit met de ‘differentiaal stethoscoop’ die uit twee onafhankelijke borststukken bestond en die bedoeld was om de
geluiden van twee streken uit de borst te kunnen vergelijken. Het toestel was
niet praktisch omdat het bepaalde geluiden dempte
Stethoscoop van Allison links, met rechts het detail van de ivoren borststukken, circa 1873
Een typische Europese stethoscoop van Piorry, vervaardigd uit hout met een opschroefbare ivoren oorplaat, circa 1875.
De stethoscoop van Golding Bird met houten oor- en borststuk, circa 1875.
Rond 1875 lanceerde Klok zijn stethoscoop, met een metalen borststuk en een rubberen rand
De stethoscoop van Traube, geleverd in een doos met percussiehamer en plessimeter, circa 1876.
Nieuwe verbeteringen aan de stethoscoop spitsten zich toe op een krachtmechanisme om de oorstukken in de oren van de arts te houden. Zo was er een design met een drukveer mechanisme, waarbij een schroef gebruikt werd om de oorstukken open en dicht te draaien. Het eerste van deze nieuwe modellen was de stethoscoop van Knight. De voornaamste wijziging is de vorm van de veer, die in dit geval een spiraal was, werkend op twee hefbomen in de vorm van een knevel. Het schroefmechanisme werd een groot succes en zou de volgende jaren in alle modellen gebruikt worden.
Rond 1880 lanceerde Knight een stethoscoop met twee klokken, een pleximeter van Flint en een percussiehamer. De klokken konden verwisseld worden.
Cammann stethoscoop in lederen tas, circa 1880. De handgemaakte lederen tas is gegraveerd met Dr. John Hatton (1838-1898), die in 1870 afstudeerde aan “Iowa University Medical College” en praktijk had in Des Moines.
Circa 1880; de aanpassing van Davis aan de Cammann stethoscoop met een metalen springveer tussen de metalen oorbuizen. In dit vroege model was de houten borstklok aan de oordopjes gehecht via een flexibele buis in de houten bal die beide oorbuizen bevatte
Binaurale stethoscopen met flexibele rubber buizen om de oorbuizen aan het borststuk te koppelen, circa 1880. Links een Chinees model met ivoren oordopjes en een omkeerbaar borststuk. Elk uiteinde van het omkeerbare borststuk had een andere afmeting, om verschillende lichaamsdelen te kunnen onderzoeken. Het middelste ivoren voorbeeld is Japans en het rechtse heeft een gutta percha borststuk.