Geschiedenis van de Stethoscoop - Deel X
De monaurale stethoscoop van Sir William Fergusson werd ontwikkeld in Engeland en werd een van de meest populaire modellen die in de tweede helft van de 19de eeuw gebruikt werden in de medische praktijken. Hij was vervaardigd uit pure gevlamde, minder dense houtsoorten met een klein geboord gat zodat de geluiden vlot overgebracht werden. Hij was ongeveer 18 cm lang met een slanke stam die een ronde klok had van ongeveer 2,5 cm diameter die comfortabele op de patiënt rustte. De oorplaat had een diameter van 6 cm en paste makkelijk over het oor om het verstrooien van de overgebrachte geluiden te voorkomen
Sir William Fergusson en zijn stethoscoop - circa 1890
De monaurale stethoscoop van A Roberts. De stam rond losgeschroefd worden en binnen het oorstuk bewaard worden voor makkelijk transport.
Een zeer ongewone opvouwbare stethoscoop met ivoren oordopjes en een unieke klok die een smallere versie van de originele Cammann klok, met een inbrengbare plug, naar het design van William, circa 1890. De klok uit twee stukken is uit hout gemaakt en liet de arts toe de afmeting van de klok te wijzigen door er de plug in te steken of uit te halen
De klok van Ford was uit ivoor gemaakt, ca 1890.
Een zeer lange stethoscoop (25cm) gemaakt van gutta-percha die gebruikt werd om patiënten met koorts te onderzoeken, circa 1890.
De binaurale stethoscoop van Gallante, circa 1890. De houten oordopjes en houten borststuk zijn typisch voor Franse binaurale stethoscopen van die tijd. Let op het springveermechanisme tussen de oorbuizen.
De stethoscoop van Wincarnis, circa 1890. Op het rechter beeld wordt het borststuk getoond in zijn originele verpakking. Links de flexibele buizen met ivoren oordopjes en het afgekoppelde borststuk. Let op het plastieken diafragma waartegen de twee houen cirkels moeten rusten
De draagbare monaurale stethoscoop van Kny-Scheerer. De tweedelige kunnen in elkaar geschroefd worden voor gebruik, circa 1890
Denison kondigde in 1892 zijn uitgebreide verbetering aan van de Cammann stethoscoop, die geleverd werd met zes klokken. De grootste klok werd gebruikt voor auscultatoire percussie waarbij de patiënt de klok voor de open mond hield en de arts de borst percusseerde. Hij claimde dat deze techniek het mogelijk maakte om "holle” geluiden te capteren van long caviteiten die de bronchiale boom connecteerden en tijdens de auscultatoire percussie dus konden gehoord worden.
De stethoscoop van Denison werd geleverd met meerder klokken van verschillende grootte
De stethoscoop van Bowles
Het praktische diafragma voor de stethoscoop werd ontwikkeld en gepatenteerd door Robert C.M. Bowles in 1894. De originele versie had een plat diafragma borststuk dat kon gebruikt worden met of zonder een korte roede die op het diafragma geschroefd werd om de hartgeluiden te lokaliseren. Het borststuk kon aan een typische binaurale Cammann stethoscoop gekoppeld worden, of eenvoudigweg alleen gebruikt worden door het oor op de holle opening van het borststuk te plaatsen. De eerste versies van deze stethoscoop hadden enkel het diafragma borststuk, maar de latere modellen hadden zowel de klok als het diafragma uitwisselbaar op het zelfde borststuk, een combinatiestethoscoop. De Bowles combinatiestethoscoop met diafragmaborststuk bedoeld voor vervangbaar gebruik met een Ford borststuk werd in 1902 gepatenteerd.
Phonendoscope (Bazzi & Bianchi)
Er werden ook andere types stethoscopen ontworpen om de kwaliteit van de ausculatoire geluiden te verhogen. De voornaamste en meest gekopieerde stethoscoop was Phonendoscope ontwikkeld door Bazzi en Bianchi in 1894. Het was de eerste stethoscoop met gebruik van een diafragmamembraan. De phonendoscope was een klein cirkelvormig toestel met twee, naast elkaar geplaatste diaphragma membranen. Een kleine stalen en stevige stok, uitgerust met die een klein gutta-percha borststuk, was bevestigd aan het diafragma voor de lokalisatie van de borst- en speciaal de hartgeluiden. Het toestel kon met of zonder de lokalisatiestok gebruikt worden. Het had twee lange oorbuizen die bovenop het toestel bevestigd waren. Het kon volledig opgeplooid worden en had een diameter van amper 7,5cm. De idee was om het kleine borststuk tussen de ribben te plaatsen om betere geluiden over te brengen
Bij de linkse stethoscoop van Ford is het borststuk gemaakt van ivoor, terwijl de rechtse een metalen klok heeft, circa 1895.
De stethoscoop of de Stethophone van Marsh was een heel interessante uitvinding. Hij werd geleverd met een kleine kiesschijf op de achterzijde, met een aanwijzer en de ingegraveerde letters 'L,' 'S,' en 'W'. Dit stond respectievelijk voor 'Loud,' 'Soft,' en 'Weak,'. De arts kon daardoor de geluidssterkte kiezen voor het beter beluisteren.
De Stethophone van Marsh, circa 1896
De stethoscoop van Kehler in de originele mahoniehouten verpakking, circa 1897
Een ongebruikelijke, tweedelige, Italiaanse vruchtenboomhouten monaurale stethoscoop. Het oorstuk en de klok zijn beide uit rubber. De stam past in het klokstuk om de draagbaarheid te verbeteren voor de reizende arts. Het gebruik van rubber op de metalen klok was een manier om de koude van het metaal de verminderen, maar in een houten stuk was het waarschijnlijk om dubbel te vouwen als een percussor. Het rubber is met de tijd gevulkaniseerd en is nu hard, ca 1900.
De monaurale stethoscoop van Hawksley met een oorvormig oorstuk uit celluloid, circa 1900
Een voorbeeld van een foetale stethoscoop van Pinard, gemaakt uit aluminium en 15cm lang, met de karakteristieke heel brede en diepe klok, circa 1900.
De cederhouten stethoscoop van Hosford, met een groot klokvormig oorstuk, ontworpen om het oor volledig te bedekken om externe geluiden uit te sluiten, circa 1900.
De stethoscoop van de Down Brothers met vingersteun, een interessant schroefvormig springveermechanisme, ivoren oordopjes en een ivoren Ford klok, circa 1900. De ivoren klok kan losgedraaid worden om een smallere te krijgen voor het onderzoek van kinderen.
De Holborn stethoscoop met een slanke, houten klok, speciaal voor gebruik bij kinderen, het sluitsysteem van Herschel en ivoren oordopjes, circa 1900.
De “Cardiophone” een vroeg elektronisch toestel dat de harttonen helpt te verhogen, deed zijn intrede in 1900.
Drie voorbeelden van “phonendoscopen” gemaakt in Europa. Links een model met aanpasbare klep om de geluidsintensiteit te wisselen. In het midden een Duits model met oordopjes uit gutta percha en rechts een gelijkaardig Frans met glazen oordopjes, circa 1900.
Een interessante variant van de phonendoscope werd ontworpen door Dr. Schreiber, die gebruikt kon worden als typische monaurale stethoscoop of kon omgevormd worden in een monaurale phonendoscope.
De metalen stethoscoop van Schreiber, circa 1900.
Magniphone Stethoscoop, circa 1900.
De “Magniphone Stethoscoop” was een ongewoon toestel gemaakt door de The Rectophone Company. Het klokborststuk was zeer goed voor het beluisteren van de laagklinkende geluiden van de borst, nochtans was er ook nood om te luisteren naar hoogklinkende tonen. Het diafragmaborststuk gebruikte een membraan over de klok dat toeliet hoogklinkende tonen te beluisteren, maar het blokkeerde de laagklinkende. Men begon het rond 1900 te gebruiken en het werd een standaard onderdeel van de moderne stethoscoop. De vroegste modellen werden ontwikkeld om als kleine phonendoscope te functioneren. De vroegste diafragmamodellen geleken op de oudere klokmodellen maar hadden een stijve membraan die de klok bedekte. Deze micro-phonendoscopen waren in het begin van de 20ste eeuw zeer populair in Europa. De volledige stethoscoop is uit metaal, de flexibele metalen buizen inbegrepen en werden geleverd in een lederen zakje. circa 1900.
Een “Pilling Special Bowles Patent stethoscoop” met originele rubberen buizen, circa 1901.
De verbeterde Kehler stethoscoop, circa 1901;
Phonendoscope, circa 1909.
Een nieuw stethoscoop van Bowles, circa 1909;
Het Bowles borststuk werd ontwikkeld met concentrische cirkelvormige groeven om de transmissie van de geluiden vanuit het diafragma in de oorbuis te verbeteren Van links naar rechts: het borststuk met metalen protectiedekseltje, het geplaatste plastieken diafragma en het plastieken diafragma weggenomen om de groeven te tonen. Het Bowles diafragmaborststuk werd geleverd in de maten midget, small, medium en large en met één of twee connectiebuizen
Twee voorbeelden van de stethoscoop van Down Brothers met een Ford klok en gemaakt uit verschillende materialen. Links de opvouwbare stethoscoop met ivoren Ford klok en houten oordopjes, en rechts de opvouwbare stethoscoop met een anti-koude rubberen Ford klok, circa 1910.
Een ongewone dubbele phonendoscope, die als differentiaal stethoscoop kon gebruikt worden, circa 1910. Uitgerust met twee korte lokalisatiestokjes, die in het diafragma geschroefd werden voor het onderzoek van het hart. Er waren ook twee lange lokaliseerstokken die karakteristiek waren voor mechanische stethoscopen, bedoeld om naar de geluiden van mechanische toestellen te luisteren
Een opvouwbare binaurale stethoscoop met een hoornen klok, circa 1910.
Twee stethoscopen van Pilling, de linkse met het Bowles diafragmaborststuk en afzonderlijk het Albion Ford borststuk en rechts het Bowles diafragmaborststuk via een Bloomfield connector gekoppeld aan de Ford klok, waarbij de stethoscoop wordt omgetoverd in een Bowles diafragma model, circa 1910.
De Phonophore stethoscoop met rubberen anti-koude bescherming, circa 1910;
De Bowles stethoscoop met extra harde rubberen klok, circa 1915.