Behandeling van Astma
Er zijn verschillende types van medicatie voorhanden voor het behandelen van astma. Deze kunnen ingedeeld worden in controle medicatie voor langdurig gebruik en snel werkende medicatie voor astma aanvallen.
Uiteraard dient men bij inspanningsastma direct de fysieke activiteit stoppen die de astma aanval uitlokte.
Langdurige Controle
Deze medicijnen worden gebruikt voor het voorkomen van astma aanvallen en het onder controle houden van de chronische symptomen. De behandeling van astma is een individuele behandeling: sommige patiënten reageren beter op bepaalde medicatie dan op andere. Het kan soms even duren eer men de juiste behandeling vindt en afhankelijk van de evolutie van de ziekte kan de medicatie aangepast worden. De behandeling hangt ook in sterke mate af van de ernst van de astma.
De meest gebruikte controle medicijnen voor astma zijn:
- Inhalatie Steroïden:
Corticosteroïden zijn ontstekingsremmers en onderdrukken dus de ontstekingsreactie die aan de basis van astma ligt. Deze medicijnen worden ingeademd met behulp van een puffer. Dankzij de directe inademing van deze medicijnen worden de nevenwerkingen tot een minimum herleid. Toch kan kangdurig gebruik van corticosteroïden nevenwerkingen veroorzaken, zoals een verminderde afweer, heesheid, een schimmelinfectie (of juister: gist infectie) in de mond en hoesten. - Langwerkende beta-2 agonisten:
Deze medicijnen worden ook bronchodilatoren genoemd: ze verwijden de luchtwegen. Ze worden gebruikt bij de behandeling van ernstig astma en voor het voorkomen van nachtelijke symptomen. Ze worden altijd gebruikt in combinatie met inhalatie steroïden. - Leukotrieenreceptorantagonisten:
Tijdens een astma aanval scheiden de cellen in de longen de stof leukotrieen uit. Deze stof zorgt voor de ontsteking van de luchtwegen door zich te binden op bepaalde receptoren op de cellen. Leukotrieenreceptor antagonisten blokkeren deze receptoren en helpen dus de ontstekingsreactie te voorkomen. Ze worden gebruikt bij lichte vormen van astma. - Theophylline:
Theophylline werd vroeger vaak gebruikt voor de behandeling van astma. Tegenwoordig heeft het veel van zijn populariteit ingeboet wegens het succes van betere alternatieven die minder bijwerkingen veroorzaken. - Cromolyn:
Cromolyn onderdrukt ook de ontstekingsreactie maar zijn minder effectief dan corticosteroïden. Deze medicatie werkt niet bij iedereen, maar kan voor sommige mensen toch goede resultaten geven.
Snelwerkende Medicatie voor Astma Aanvallen
Deze medicijnen worden gebruikt bij astma aanvallen. Ze geven een snel resultaat en worden genomen bij het optreden van de eerste waarschuwingstekens van een aanval.
Deze medicamenten kunnen levensreddend zijn tijdens een ernstige astma aanval en patiënten zouden ze altijd bij de hand moeten hebben.
- Kortwerkende beta-2 agonisten:
Net als de langwerkende beta-2 agonisten verwijden ze de luchtwegen. Ze beginnen al binnen enkele minuten na de inname te werken, maar zijn maar kortwerkend. Ze kunnen dus niet gebruikt worden voor langdurige controle. - Ipratropium bromide:
Ipratropium bromide is een anticholinergica en wordt tevens gebruikt voor een snelle onderdrukking van de symptomen tijdens een astma aanval. - Corticosteroïden:
Bij een ernstige aanval kan een arts corticosteroïden rechtstreeks in de bloedbaan spuiten (intraveneus). Soms kan ook een orale (via de mond) inname helpen, doch deze vorm werkt trager.
Immuuntherapie
Astma kan veroorzaakt worden door een allergische reactie. Soms kan men met behulp van immuuntherapie deze reactie verminderen. Deze vorm van behandeling is niet voor iedereen effectief, duurt lang en is niet zonder gevaren.
Sommige medicamenten onderdukken de antilichamen die geproduceerd worden bij allergische astma aanvallen. Deze kunnen dan ook effectief zijn bij de behandeling van sommige gevallen van astma.