Geschiedenis van de weegschaal en van obesitas
1970
Een kleine omwenteling op het vlak van weegschalen in de jaren ’70. De Sunbeam Corporation, die in 1969 Hanson Scale had opgekocht, introduceerde een digitale weegschaal door Tanita in Japan vervaardigd. Deze 'Memorie' gebruikte een condensator, kende heel wat succes hoewel ze niet mooi oogde. Interessant om weten is dat er slechts vijf fabrikanten van weegschalen overbleven toen de industrie overschakelde op elektronica. Begin van de jaren ’70 kochten de Amerikanen jaarlijks zo’n 6 miljoen bad weegschalen.
1971
Een openbare weegschaal in Berlijn. Voor 10 pfenning kon men zich wegen en op een grote plaat werd het ideale gewicht weergegeven.
1974
In 1974 werd in Londen het eerste internationale congres over obesitas (ICO) georganiseerd. Naar aanleiding van deze eerste editie bleek ook duidelijk dat er nood was aan een vakblad, in 1976 zag de International Journal of Obesity het levenslicht onder de gezamenlijke redactie van Alan Howard en George A. Bray (foto).
1976
General Electric patenteerde een digitale weegschaal, het was er eentje van Counselor met een inductiespoel, waarvan er meteen 500.000 gefabriceerd werden. De inductieschaal had een spoel met beweegbare kern, die bewoog met de doorbuiging van de veer.
1975
Detecto, door Jacob Brothers opgericht in 1900, ging failliet in 1975. Om weegschalen te maken had Detecto net een nieuwe fabriek gebouwd in Brooklyn, het vreemde was dat ze in machines investeerden om de veren te maken, maar de platformen en de basis werden uitbesteed. De bad weegschalen werden overgenomen door Spiegel Bogene, een filiaal van Beatrice Foods. Later gingen ze samenwerken met Hanson Ltd uit Ierland
1980
Fenfluramine en D-fenfluramine, die de vrijgave van de eetlustremmende neurotransmitter serotonine verhoogden, werden op grote schaal voorgeschreven in de jaren 1980 en 1990, soms samen gegeven met Fentermine. Fenfluramine werd in 1997 ingetrokken toen bleek dat het hart-valvulaire ziekte en primaire pulmonale hypertensie veroorzaakte.
1982
De Noord Amerikaanse Vereniging voor de Studie van Obesitas (NAASO) vergaderde in 1982 voor het eerst in Poughkeepsie, New York.
1982
Bruin vetweefsel oxideert vetzuren voor het genereren van warmte in plaats van adenosine trifosfaat (ATP), een eigenschap die eindelijk werd uitgelegd in 1982 toen de Deen Jens Nedergaard (links op de foto) een eiwit ontdekte dat hij 'thermogenine' noemde.
De Fransman Daniel Ricquier (rechts op de foto) s toonde in Parijs aan dat thermogenine een specifiek ontkoppelingseiwit was, wat nu gekend is als UCP-1. Van UCP-1 werd aangetoond dat het vet oxidatie 'los koppelde' van de ATP productie door het kortsluiten van de proton elektrochemische gradiënt over het binnenste mitochondriale membraan en op die manier warmte produceerde.
1985
In Hong Kong werd Management Investment Technology (Holdings) Limited opgericht, beter bekend onder haar afkorting MIT. Oorspronkelijk legde het bedrijf zich toe tot de productie van rook detectoren, veiligheidstoestellen en ander elektronische producten. In 1985 introduceerde MIT een reeks elektronische badweegschalen.
1986
De Internationale Vereniging voor de Studie van Obesitas (IASO) werd opgericht in 1986 onder leiding van Barbara Hansen.
1991
Andere tijdschriften volgden: Obesitas Chirurgie in 1991, en Obesity Research (nu omgedoopt tot Obesitas), uitgegeven door NAASO, in 1993.
1994
Een belangrijke doorbraak in het onderzoek overgewicht was de ontdekking door het team van Jeffrey Friedman (1955-), Professor Moleculaire Genetica aan de Rockefeller University, in 1994 van het ob-gen door positionele klonering, en de karakterisering van het eiwit product. Dit cytokine-achtige eiwit, dat Friedman de naam 'leptine' (van het Griekse Leptos, wat 'dun') gaf, werd afgescheiden door adipocyten en is verspreid in concentraties evenredig met de totale vetmassa.