Geschiedenis van de weegschaal en van obesitas
1930
De populariteit van penny weegschalen bereikte zijn hoogtepunt in het midden van de jaren 1930, toen er meer dan 750.000 waren over heel de Verenigde Staten. Toen het nieuwe van de weegschaal verminderde, vond men gadgets uit om de interesse terug aan te zwengelen. Sommige weegschalen werden ontworpen om een ticketje af te drukken met het gewicht van de persoon, zodat die zijn gewicht kon verbergen voor toeschouwers of echtgenoot. Daarna werden foto's van filmsterren gebruikt met als doel verzamelingen van verschillende tickets aan te leggen. Het ging zelfs zo ver dat de filmsterren de bedrijven voor het plaatsen van hun foto betaalden, waarmee ze hun naam wilden promoten. De ontwikkelaars van weegschalen werkten ook hard aan het uiterlijk ervan, er werd op kleuren, stijl en vorm gelet.
1930
In de jaren 1930 werd voor de behandeling van obesitas Dinitrofenol gebruikt, maar dat gebruik werd al vlug verlaten toen bleek dat het product staar en perifere neuropathie veroorzaakte. Deze vroege therapeutische tragedie benadrukte de noodzaak van een zorgvuldige evaluatie van de werkzaamheid en veiligheid van nieuwe geneesmiddelen voordat zij in de klinische praktijk terecht kwamen.
1930
Een door de Jacob Brothers ontwikkelde ijzeren baby weegschaal.
1930
De Jacob Brothers stortten zich ook op de medische markt met hun Detecto-Medic weegschaal, die in artsenkabinetten gebruikt werd, maar ook in scholen.
1933
De New Yorker Pollak kreeg in 1933 een patent voor de door hem uitgevonden weegschaal. Het gewicht werd via een spiraal afgelezen en het toestel had gietijzeren hendels. Voor de rest is er weinig gekend van de man en zijn uitvinding.
1934
Een van de meest bekende imitaties van de Weber weegschalen was de ‘Princess’ bad weegschaal, een lage platform weegschaal ontwikkeld door een jonge Duitse immigrant Carl Burkhardt. Burkhardt werkte voor Narlor Heather Company uit Indiana, die het toestel voor het eerst toonde op een tentoonstelling van gebruiksvoorwerpen in Chicago en het daar verkocht aan een ongelofelijke prijs van 1,25 US dollar. Het warenhuis Sears plaatste meteen een bestelling van 50.000 stuks. Maar Mathias Weber onderzocht de weegschaal en kwam er achter dat ze gemaakt was volgens een van zijn patenten. Zijn bedrijf Continental Scale Works diende klacht in omdat een van zijn patenten gebruikt was. De Princess werd dan ook nooit geproduceerd. Maar Weber ging nog verdere. Hij dagvaardde ook Hanson, omdat ook dat bedrijf één van patenten zou gebruikt hebben bij het vervaardigen van weegschalen. De advocaat van Hanson onderzocht de klacht en kwam tot de vaststelling dat het mechanisme waarop Weber doelde zelfs niet werkte. De klacht werd dan ook ingetrokken.