Geschiedenis van de weegschaal en van obesitas
1901
Uit statische gegevens van 1901 bleek al dat overgewicht, vooral rond de buik, geassocieerd was met een kortere levensverwachting. Dit risico werd later bevestigd een een hele reeks studies in tal van populaties, die leidden tot de classificatie van obesitas door de World Health Organization (WHO). Deze classificatie werd het eerst in 1995 geformuleerd en vervolgens regelmatig aangepast.
1901
Toledo, een Amerikaans bedrijf gespecialiseerd in weegschalen, startte in 1901 met de productie van een 'lollipop' weegschaal, die met een muntautomaat was uitgerust. Een "lollipop" weegschaal, zo genoemd omdat ze de vorm van een lolly had, was een staande platform weegschaal met een grote ronde wijzerplaat waarop men zijn gewicht kon aflezen. Hun ontwerp werd door heel wat fabrikanten gevolgd, waaronder Avery in het Verenigd Koninkrijk, Watling Company, Mills Novelty, Rockola, Jennings en Pace, alle uit de Verenigde Staten.
1901
De rol van de hersenen bij het beheersen van het lichaamsgewicht werd uitgebreid onderzocht. Obesitas werd lang erkend samen met een beschadiging van de hypothalamus (meestal veroorzaakt door tumoren), met name in de 'adiposogenitaal syndroom' (zwaarlijvigheid met seksueel infantilisme), beschreven door de Franse neuroloog Joseph Babinski (1857-1932) in Parijs.
1902
Watling Company uit Chicago lanceerde in 1902 de Watling Guessing Scale, eveneens een weegschaal met muntautomaat, maar Amerikaanser kon het niet. Je stapte op de weegschaal, gooide één penny in de gleuf en via een draaiknop op de voorzijde kon je gokken welk gewicht je had. Was je gok binnen een marge van 1 pond correct, kreeg je je penny terug
1903
De National Scale uit 1903 was een heuse “eye catcher”. Zij was helemaal vervaardigd uit porselein en had een grote wijzerplaat.
1910
Fat Lean Lollipop Scale kan je vergelijken met de National Scale en werd waarschijnlijk vervaardigd door de Automatic Beam Auto Scale Company uit New York City.
1912
Op 23 juli 1912 kreeg de Duitser F. Koch het eerste patent in de Verenigde Staten voor een echte bad weegschaal, die was uitgerust met een kleine spiegel op vijfenveertig graden aan de voorkant van de wijzerplaat, zodat de gebruiker naar beneden kon kijken om zijn gewicht af te lezen op de wijzerplaat.
1912
Het samen voorkomen van obesitas en hypertensie, vooral bij personen met een basofiele of ACTH secreterende tumor van de hypofyse, werd in 1912 door de Amerikaanse neurochirurg Harvey Cushing (1869-1939) beschreven .
1913
In de Verenigde Staten verscheen de eerste bad weegschaal, geïmporteerd uit Duitsland en verkocht door het grootwarenhuis Marshal Fields and Company in Chicago. Zij werd "Juraso" genoemd, naar de Duitse uitvinder Jas Raveno en werd ontzettend goed verkocht. De weegschaal had eveneens een kleine spiegel in een hoek van 45° aan de voorzijde, zodat de gebruiker de wijzerplaat kon lezen. Met de komst van de Eerste Wereldoorlog, raakten de voorraden op en de Duitsers leverden er geen meer aan hun ‘vijand’. Marshall Field zocht dan ook een vervanger. Die vonden ze bij Mathias C. Weber, een Hongaarse inwijkeling die in 1906 als teenager met zijn ouders naar Amerika was gekomen.
1915
De Australische prof zwemster Annette Marie Sarah Kellerman (1886–1975), die ook filmster was en schrijfster, trachtte met deze publiciteit de mensen te overtuigen om via het zwemmen af te slanken.
1917
De weegschaal van Weber, de ‘Madaco’ die in 1916 gepatenteerd werd, werd in 1917 gelanceerd en kostte $ 7,50, of $ 2,50 goedkoper dan de Juraso. Tevens was ze de eerste weegschaal uitgerust met elektrisch licht dat via een batterij gevoed werd.
1918
Weber dacht dat het een goed moment was om zelf in zaken te gaan, maar had daarvoor niet het nodige kapitaal. Via zijn barbier kwam hij in 1918 in contact met Alfred en Irving King Hutchinson, twee steenrijke broers die zijn ideeën bewonderden. Er werd een partnerschap opgericht en de Continental Scale Works Company werd in januari 1919 boven het doopvont gehouden. De eerste bad schaal met een horizontale wijzerplaat, de Health O Meter, was 25 centimeter hoog, woog 20 pond en gemaakt van gietijzer. Ze werd aan 16 USA dollar verkocht en de precisie was binnen een halve kilogram gegarandeerd. Gezien voor dames een slank figuur na Wereldoorlog I het modebeeld werd, steeg de vraag naar dit soort weegschalen enorm.