Geschiedenis van de weegschaal en van obesitas
1855
De Franse neuroloog en antropoloog Paul Broca (1824-1880) vond de formule uit waarmee alle toekomstige artsen het gewicht van hun patiėnten zouden beoordelen. Doel was om het ideaal of normaal gewicht te berekenen met de formule: lengte in cm minus 100.
1866
Het eerste duidelijk medisch rapport over slaapapneu was dat van M.B. Russell. Het werd gepubliceerd zo'n 30 jaar na de roman Pickwick Papers van Charles Dickens (1812-1870), die het had over de dikke jongen Joe, die vaak in slaap viel. Vandaar overigens de alternatieve naam 'Pickwickian syndrom' die William Osler (1849-1919) (foto) gebruikte voor het obesity hypoventilation syndrome. Een vette lever, lang beschouwd als een gevolg van overvoeding bij ganzen (foie gras) en een kenmerk van menselijke obesitas, werd pas in 1980 door Ludwig geļdentificeerd als een belangrijke co-morbiditeit die tot progressieve leverbeschadiging kon leiden.
1879
De vetcellen werd erkend als specifieke celtypes en hun groei en ontwikkeling werden beschreven door Hassall, die stelde dat bepaalde vormen van obesitas een toename van het aantal vetcellen konden voortvloeien uit.
1883
De Duitse fysioloog en hygiėnist Max Rubner (1854-1932) formuleerde de wet van de Body Surface Area, die een consistente lineaire relatie vertoonde tussen energieverbruik en de lichaamsoppervlakte.
1885
In de Verenigde Staten werd de eerste muntweegschaal ingevoerd vanuit Duitsland.
1886
Tot 1885 was er nooit een persoonlijke weegschaal geweest zoals wij die nu kennen. In 1886 kreeg de Engelsman P. Everitt een patent in de Verenigde Staten voor een personenweegschaal die met een muntautomaat werkte. Everitt had het patent in 1884 al aangevraagd in Engeland en vele andere landen. De weegschaal was gevat in een houten box en gebruikte een hendel verbindingssysteem en was ongeveer zes meter hoog. Later werd het hout vervangen door een ijzeren kast en het Engelse bedrijf Avery was een fabrikant van munt weegschalen.
1889
Een paar jaar later, in 1889, fabriceerde de National Scale Company de eerste munt bediende weegschaal in de Verenigde Staten. Het was een enorm gevaarte, zo maar eventjes 200 kilo zwaar, maar het was een van de eerste automatische weegschalen. Gewoon een penny laten inglijden en je kon je gewicht aflezen.
1890
In Engeland produceerde het bedrijf Avery een weegschaal in de vorm van een stoel in de jaren evenals een gelijkarmige weegschaal waaraan een stoel hing en dit voor het wegen van de jockeys op verschillende renbanen. Zelfs vandaag nog produceert Avery, samen met andere fabrikanten, weegschalen om patiėnten te wegen in ziekenhuizen.
1890
De verkoop van weefschalen steeg enorm eind jaren 1800, de fabrikanten hadden hun handen meer dan vol. Men stelde zich echter de vraag of persoonlijk weegschalen, de zogenaamde bad modellen echt nodig waren. Als iemand echt zijn gewicht wilde kennen, kon hij zich met een munt wegen aan een van de vele weegschalen in apotheken of spoorwegstations.
1893
De secretaris van de Amerikaanse schatkist kondigde dat de meter en de kilogram als fundamentele standaarden werden beschouwd door de normen door de Office of Standard Weights and Measures, waarvan de naam in 1901 veranderde in National Bureau of Standards.
1896
De Wet van Behoud van Energie bij de mens werd door Wilbur Olin Atwater (1844-1907) onderzocht, die aan het Wesleyan College van Middletown, Connecticut de eerste caloriemeter voor mensen construeerde. Door de zuurstof te meten die een proefpersoon in een verzegelde kamer verbruikte, bewezen ze dat de mens, net als alle dieren, aan de eerste wet van de thermodynamica gehoorzaamde, namelijk dat de energie-uitgaven van een individu in steady-state gelijk is aan hun energie inname.
1898
In 1898, presenteerde de firma Salter haar 'Midget' weegschaal aan het British House of Commons, de parlementariėrs maakten er gretig gebruik van.