Geschiedenis van de weegschaal en van obesitas
1700
Zelfs met alle vooruitgang in het ontwerp en de ontwikkeling van de weegschaal, waren alle nieuwe modellen een variatie op de vroegst gekende balansen.
1727
De Engelse arts Thomas Short schreef de monografie 'A Discourse Concerning the Causes and Effects of Corpulency', waarin hij stelde dat de behandeling van obesitas het herstel inhield van de natuurlijke balans van het lichaam en het wegnemen van secondaire oorzaken, ideaal door te leven waar de lucht niet te vochtig of doorweekt was maar tevens door het vermijden van platte en natte landen, steden of bossen. Short was ook van mening dat bewegen belangrijk was en dat ieder dieet matig en gereserveerd moest zijn.
1741
De Tolweg Act van 1741 in het Verenigd Koninkrijk vereiste dat de beheerders van de wegen een weegmachine moesten oprichten aan grensovergangen, zodat ze de exacte tol konden heffen afhankelijk van het gewicht van het voertuig dat de grens overschreed. Het ontvangen geld zou dan dienen voor het onderhoud van de wegen. Deze wet creëerde een vraag naar steelyards voor het wegen van karren.
Volgens het door Sanders gepubliceerde boek A Short History of Weighing ontwikkelde de Engelsman John Wyatt (1700-1766) de eerste hefboom weegschaal, die voor het eerst in Birmingham gebruikt werd.
1741
De uitvinding van de persoonsweegschaal wordt toegeschreven aan de Belgische uitvinder en horlogemaker John Joseph Merlin (1735-1803), hoewel het mechanisme zelf werd uitgevonden door John Wyatt, al was dat bij hem op veel grotere schaal voor het wegen van voertuigen. Merlin was verantwoordelijk voor de verkleining ervan en was o.a. ook de uitvinder van de rolschaatsen. De idee voor het wegen van personen deed Merlin op tijdens zijn verblijf in Parijs.
1743
In 1743 introduceerde John Wyatt (1700-1766) het concept van de verbindingshefboom. De machine was gebaseerd op een systeem van hefbomen die een platform ondersteunden. De hendels waren zodanig opgesteld, dat waar de belasting ook op het platform werd geplaatst, het die lading overbracht vanuit de vier mes-randen naar de centrale overdrachtshendel. Aan de andere zijde van de hendel werden proportionele gewichten geplaatst om aflezing te bekomen. Het toestel van Wyatt was eenvoudig en efficiënt, en verminderde de weegfouten tot zo’n pond per ton, een getal dat een uitstekende standaard bleef tot ver in de twintigste eeuw. Wyatt maakte veel van deze bruggen, die gretig gezocht werden over heel het Engels grondgebied.Het systeem bedacht door John Wyatt (1700-1766) werd in vele Britse steden gebruikt voor het wegen van tot en met 5 ton. In 1760 startte John Wood (1712-1765) zijn bedrijf Angel & Scales, een van de eerste bedrijven die op grote schaal weegschalen produceerde.
1757
Overgewicht trok vanaf de 18de eeuw de aandacht van de Wetenschappen, er werden meteen zo’n 30 verhandelingen over gepubliceerd. In zijn wetenschappelijk artikel "Verhandeling van de aard, oorzaak en genezing van overmatige zwaarlijvigheid van het lichaam" beschreef de Engelse arts Malcolm Flemyng (1700-1764) Obesitas als een risico en niet als een zonde zoals tot dan toe verkondigd werd en hij kenmerkte obese mensen als de erfgenamen van een ongelukkige neiging.Flemyng had ook een bijzonder voorstel voor een dieet: iedere dag wat zeepwater opdrinken, dan zwom het vet vanzelf uit het lichaam.
Flemyng noteerde vier oorzaken van zwaarlijvigheid:
1) het innemen van te grote hoeveelheden voedsel, vooral van de rijke en vette soort
2) te lakse textuur van de cellulaire of vette membraan, waarbij de cellen te gemakkelijk opzwollen
3) een abnormale toestand van het bloed, waarbij de opslag van vetten vergemakkelijkt werd
4) gebrekkige evacuatie. Flemyng geloofde dat zweet, urine en faeces olie bevatten, en dat obesitas dus kon behandeld worden door het elimineren van deze olie via van laxeermiddelen, zweet afdrijvende middelen of diuretica.
1763
Het fabriceren van balansen was een heuse industrie geworden, hierboven een ets van een Frans atelier dat zich hierin gespecialiseerd had.
1770
Zelfs met alle vooruitgang in het ontwerp en de ontwikkeling van de weegschaal, waren alle weegschalen variaties op de balans. Hoewel bepaalde bronnen uit de jaren 1600 verwezen naar weegschalen met veren, de zogenaamde weeghaken, werd een eerste dergelijk apparaat pas in 1770 ontwikkeld door de Brit Richard Salter, waarbij hij gebruik maakte van een drukveer. 
Een ander weeghaak die populair werd was de Mancur Balance.
Er was ook de Sector Veerbalans, die bandstaal gebruikte voor de veer.
In de Verenigde Staten, Duitsland, en Groot-Brittannië werden in die tijd heel wat patenten voor weegschalen aangevraagd.
1771
De Franse chemicus Antoine Lavoisier (1743-1794), herkende dat oxidatie en verbranding beide gepaard gingen met zuurstof. Hij voerde de eerste metingen van warmteproductie uit, beter bekend als calorimetrie, berekend uit het gewicht van het ijs gesmolten door de uitademing van cavia's, en leidde daaruit af dat het metabolisme analoog was aan een trage verbranding.
1790
De personenweegschaal begon ingang te vinden. Op de foto een zogenaamde Sanctorius balans, vervaardigd uit satijnhout. De kolom heeft een glijdende hoogteverstelling en verzonken koperen hoogte markeerder met een opgehangen koperkleurige gewichtskom. Daaronder bevonden zich twee scharnierende gewichtsladen. Het vak daaronder met een lederen inzetplatform.
1791
In zijn "Jefferson Report" beschreef de toenmalige Amerikaanse minister van Buitenlandse zaken en latere president Thomas Jefferson (1743-1826) voor het Amerikaanse Congres de Engelse gewicht- en meetstandaarden "in de veronderstelling dat de huidige metingen moeten behouden worden," en schetste hij ook een decimaal stelsel van maten en gewichten volgens zijn conceptie
1793
In 1793 bedacht de Franse regering onder leiding van Napoleon Bonaparte (1769-1821) een meetsysteem gebaseerd op een lijn die door Parijs over de grond liep en die de afstand mat van de Noordpool tot de Evenaar. De Fransen noemden dit het metrieke stelsel, maar de mensen waren niet bekend met het systeem en het werd pas volledig toegepast in 1837 toen het een standaard werd in Europese landen. Het metriek stelsel voor afstanden werd de meter genoemd, die voor vloeistoffen de liter en die van het gewicht kilogram. Daarnaast waren er ook de gekende onderverdelingen.
1799
Op 22 juni 1799 werden de standaarden "meter en kilogram" door het nationaal instituut van wijzen en de Raad van Vijfhonderd neergelegd in de archieven van de Franse Republiek.
De wet van 10 december 1799 aanvaardde des standaarden van de meter en de kilogram:
"De kilogram is de massa van het internationale prototype in platina-iridium, die bekrachtigd werd door de Algemene Conferentie voor maten en gewichten gehouden in Parijs in 1789, en die gedeponeerd werd in het Pavillon de Breteuil in Sèvres"